II SA/Gl 384/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2009 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nałożenia grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie o wydanie zaświadczenia dotyczącego lokalizacji autostrady 1. wymierza Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie 1000 złotych ( tysiąc ) z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 709/08. 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych ( dwieście ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. R. w dniu [...] r. wniósł skargę na niezałatwienie sprawy przez Wojewodę [...] z racji niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2008 r. – sygn. akt IV SA/Wa 709/08, żądając wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W skardze wskazał, iż przywołanym wyrokiem Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., którym odmówiono mu wydania zaświadczenia o podleganiu obowiązkowi nabycia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, której zabudowana część znajduje się w pasie drogowym autostrady [...] na mocy decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...], zmienionej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia[...] r. Dodał, że po upływie terminu na wydanie zaświadczenia, określonego w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, wezwał dwukrotnie Wojewodę do załatwienie przedmiotowej sprawy (wezwanie z dnia [...] i [...] r.) , jednakże pozostało ono bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o oddalenie skargi, wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi na wezwania skarżącego z dnia [...] i [...] r., występując jednocześnie do Niego o wyjaśnienie treści wniosku z dnia [...] r. o wydanie zaświadczenia (zgodnie z uzasadnieniem przywołanego wyroku Sądu). W związku z udzieleniem przez organ odpowiedzi na pisma skarżącego i wszczęcie postępowania wyjaśniającego stanowiącego wykonanie powołanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznał skargę za bezprzedmiotową. Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał ją według właściwości tut. Sądowi. Dodatkowym pismem procesowym z dnia [...] r. skarżący na wezwanie Sądu oświadczył, że skargę złożył w trybie przewidzianym w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2992 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na niezałatwienie sprawy, której dotyczył prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie procesowym z dnia r. [...] skarżący informuje, że w dniu [...] r. Wojewoda [...] wydał postanowienie, którym ponownie odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Skarżący stwierdził, że ponownie nie odniesiono się do jego żądania i pomimo wyroku zobowiązującego do wyjaśnienia sprawy, rozstrzygnięto niezgodnie z jego żądaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga o wymierzenie organowi grzywny ma na celu ukaranie organów za niewykonanie wyroków sądowych, a także dyscyplinowanie organów administracji publicznej. Skuteczność skargi o wymierzenie organowi grzywny zależy od ustaleń dotyczących niezałatwienia w ustawowym terminie sprawy po wydaniu wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 709/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia zawierającego odpowiedź na pytanie: "Czy nieruchomość oznaczona numerem działki [...], położona w Z. obręb M., wymieniona pod pozycją nr [...] załącznika o numerze [...]. do decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...], o treści nadanej decyzją Prezesa rozwoju Miast z dnia [...] r. , znak: [...], podlega obowiązkowi nabycia na rzecz Skarbu Państwa." W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, iż orzekające w sprawie organy, uchybiając podstawowym zasadom określonym w kodeksie postępowania administracyjnego, nie wyjaśniły w sposób nie budzący wątpliwości, jaka dokładnie była treść żądania skarżącego. Rozpoznając ponownie sprawę organ winien ustalić, jaka była w rzeczywistości treść złożonego przez skarżącego wniosku i czy w oparciu o posiadane przez niego dane, w tym w oparciu o treść wskazanej decyzji, istnieje możliwość wydania przez organ zaświadczenia o żądanej treści. Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Wojewody [...] o wykonanie wymienionego powyżej wyroku. Wypełnił tym samym obowiązek przewidziany w art. 154 § 1 cytowanej ustawy. Ponowił swe wezwanie pismem z dnia [...] r., w tym ostatnim piśmie informując Wojewodę, że obowiązek wykonania wyroków Sądu ciąży na organie administracji publicznej. Wojewoda nie odniósł się do wskazanego pisma. Regulacja przewidziana w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozostawia Sądowi swobody działania, nie przewidując możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli spełnione zostały przesłanki wymienione w tym przepisie. Zastosowanie środków przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie ma zaś miejsce w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie w bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy w formie przewidzianej w prawie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2001 r. , sygn. II SA 2015/00). Jeżeli sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, w sprawie mają zastosowanie terminy ustawowe do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego – bez zbędnej zwłoki (§ 1), nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane – w ciągu dwóch miesięcy (§ 3). Nadto wypada podkreślić, że zgodnie § 3 cytowanego przepisu wynika, że stan w postaci niewykonania wyroku lub niezałatwienia sprawy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności istnieć musi w chwili złożenia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że ustawodawca mówiąc o niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie wskazuje na określoną okoliczność faktyczną uzasadniającą żądanie ukarania organu grzywną. Załatwienie sprawy po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego nie może prowadzić do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi o ukaranie grzywną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. II GSK 384/05, Lex 236387). Z akt sprawy wynika, że pomimo wymienionego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2008 r. oraz wezwania skarżącego do jego wykonania, na dzień wniesienia skargi przez skarżącego Wojewoda [...] nie wykonał żadnych czynności mających na celu załatwienie sprawy skarżącego. Wprawdzie w aktach sprawy brak jednoznacznej informacji, kiedy wymieniony wyrok Sądu został doręczony Wojewodzie [...], tym niemniej i tak bezczynność organu nie może być kwestionowana. Już choćby wezwania wystosowane przez skarżącego do organu powinny spowodować jakiekolwiek działanie z jego strony. Tymczasem przedłożone akta potwierdzają, że organ nie podjął żadnych czynności ani przed złożeniem przez skarżącego wezwań o wykonanie wymienionego powyżej wyroku, ani po ich złożeniu. Pierwszą czynnością, która została w związku z wyrokiem wykonana przez organ, to pismo do skarżącego z tej samej daty, co odpowiedź na jego skargę, czyli z dnia [...] r., podczas, gdy skarga wpłynęła do organu już w dniu [...] r. Wprawdzie z pisma procesowego skarżącego złożonego w dniu [...] r. wynika, że Wojewoda [...] wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydał w dniu 14 lipca 2009 r. postanowienie odmawiające wydania wnioskowanego zaświadczenia, tym niemniej w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego postawał w bezczynności. Musi to prowadzić do stwierdzenia, że w tej dacie organ nie wykonał prawomocnego wyroku z dnia 9 czerwca 2008 r.. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie 1000 zł, działając w trybie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.