II SA/Gl 384/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w kwestii wniosku skarżąceJ o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą z wpisu od skargi 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy I. B. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego adwokata z urzędu. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że ze względu na znaczny stopień skomplikowania sprawy niezbędna jest jej pomoc fachowego pełnomocnika. Dalej wskazała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 200 m2, usytuowanym na nieruchomości o pow. 0,5 ha. Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem jej utrzymania się jest świadczenie rentowe uzyskiwane w wysokości 1880 zł, a stałe wydatki kształtują się na poziomie około 1200 zł. Strona podkreśliła również, że okazjonalnie udziela wsparcia swojej córce, która po ukończeniu studiów poszukuje pracy. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom wydatków oraz wysokość uzyskiwanego dochodu. Z ich treści wynika, że obecnie otrzymuje ona 2077 zł tytułem świadczenia rentowego, zaś wydatki na energię elektryczna, dostawy wody, usługi telekomunikacyjne oraz składki KRUS kształtują się na poziomie około 650 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Podane przez skarżącą okoliczności nie pozwoliły stwierdzić, że jego sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Przede wszystkim stwierdzić przyjdzie, że strona dysponuje stałym źródłem dochodu w wysokości 2000 zł netto miesięcznie. Już sam ten fakt przeczy tezie o jej wyjątkowo trudnym położeniu materialnym, co ewentualnie mogłoby stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku. Ponadto analiza nadesłanych dokumentów pozwoliła stwierdzić, że stałe, miesięczne wydatki związane z utrzymaniem się (opłaty za wodę, dostawy energii elektrycznej, usługi telekomunikacyjne, płatności KRUS) nie stanowią w budżecie strony na tyle dużego obciążenia aby można było mówić o braku możliwości zdobycia środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Do wspomnianych kosztów nie doliczono natomiast wydatków na opał, ubezpieczenie budynku oraz podatek od nieruchomości albowiem nie mają one charakteru comiesięcznego obciążenia. Równocześnie podkreślić trzeba, że uzasadnieniem dla przyznania prawa pomocy, zwłaszcza w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu nie jest stopień skomplikowania sprawy. Zwalniając stronę z wpisu od skargi pod uwagę wzięto jego wysokości, a w konsekwencji wpływ zapłaty świadczenia w tej wysokości na kondycję materialną strony. Biorąc bowiem pod uwagę przedmiot zaskarżenia, którym jest postanowienie nakładające obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł wpis w niniejszej sprawie wyniesie 3 % tej sumy, a więc 750 zł - zgodnie z treścią § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Tego rodzaju wydatek, w zestawieniu z dochodem skarżącej jest zaś na tyle znaczący, że mógłby uszczuplić jej dochód w istotnym zakresie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.