II SA/Gl 384/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz wznowienie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla strony radcę prawnego z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika – radcy prawnego z urzędu. W druku formularza podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 125 m2 i wartości około 500.000,00 zł. Oprócz tego w skład majątku strony wchodzi również samochód osobowy marki [...] z [...] r., którego skarżący jest współwłaścicielem. źródłem utrzymania się wnioskodawcy i jego żony jest świadczenie emerytalnej małżonki strony w wysokości 520 zł netto oraz zasiłek dla bezrobotnych przyznany skarżącemu w kwocie 670 zł netto miesięcznie. Skarżący, w druku formularza podał wysokość wydatków przeznaczanych na utrzymanie się oraz dołączył kopie decyzji przyznających świadczenia pieniężne, o których wspomina we wniosku a także rachunków za media. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Okoliczności powołane przez skarżącego wskazują na to, że znajduje się on w sytuacji uzasadniającej przychylenie się do złożonego wniosku. Ponadto zauważyć trzeba, że w innych sprawach, zainicjowanych skargami M. W. (por. np. postanowienie z dnia 16 marca 2017 r., sygn.. akt II SA/Gl 1214/16) tut. Sąd przychylił się do złożonych przezeń wniosków i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Odwołując się do treści złożonego przez stronę formularza oraz nadesłanych przezeń dokumentów uznać przyjdzie, że wnioskodawca nie jest on stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania, jak również kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika. Jak wynika bowiem z dokumentów nadesłanych przez skarżącego, źródłem jego utrzymania się jest zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 670 zł oraz świadczenie emerytalne jego żony w kwocie 520 zł, zaś stałe, miesięczne wydatki rodziny kształtują się na poziomie około 200 zł. Nie zaliczono do nich wydatku na zakup opału (mającego charakter sezonowy) oraz wydatku na podatek od nieruchomości (mającego charakter kwartalny). Nie miej jednak środki pozostające do dyspozycji rodziny strony są stosunkowo niewielkie, a wobec tego zasadnym było przychylenie się do złożonego wniosku, gdyż uszczuplenie posiadanych zasobów znacząco pogorszyłoby sytuację materialną strony. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.