II SA/Gl 386/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S., S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...],nakazującą S. i B. S. – właścicielom budynku mieszkalnego, położonego w K., przy ul. [...], zamurowanie w licu ściany otworu okiennego o wymiarach [...] m, wykonanego w ścianie południowej tego budynku, w terminie do [...] r., celem doprowadzenia w/w budynku do stanu zgodnego z przepisami prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. i B. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podnieśli, iż brak wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji naraża ich na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci nakładów poczynionych na prace przygotowawcze i budowlane – koszty wywozu gruzu, zamontowanej stolarki okiennej, zakupu materiałów budowlanych w nadmiernym zakresie, zbędnej robocizny. W dalszej kolejności skarżący wskazali na wady prawne zaskarżonego przez nich aktu powołując się na okoliczności faktyczne sprawy. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do powyższego wniosku. Natomiast uczestniczka postępowania C. C. udzielając odpowiedzi na skargę oraz zawarty w niej wniosek przedstawiła swoją ocenę stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811), podstawową przesłanką wstrzymania decyzji jest wykazanie powyższych okoliczności, przez które należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W rozpatrywanej sprawie Sąd działając z urzędu, jak również biorąc pod rozwagę okoliczności przywołane przez stronę skarżącą, nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy. Realizacja nałożonego w niej obowiązku polegać ma bowiem jedynie na wykonaniu przez skarżących robót mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie w licu ściany otworu okiennego o wymiarach [...] m. Podkreślenia wymagają sformułowania "znaczna" szkoda oraz "trudne" do odwrócenia skutki. Tymczasem przywołana przez skarżących argumentacja opiera się przede wszystkim na wskazaniu, iż wykonanie nałożonego na nich obowiązku generuje znaczne koszty. Skarżący nie wskazują natomiast, iż poniesienie ewentualnych kosztów wykonania tych robót wiąże się dla nich ze zbyt wielkim obciążeniem finansowym, z uwagi na trudną sytuację materialną. Dalsze uwagi skarżących dotyczące wadliwości zaskarżonego aktu nie mogą być rozpatrywane na obecnym etapie postępowania. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd bowiem zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organy prawa oraz jego skutków. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.