II SA/Gl 386/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku usunięcia skutków prowadzonej działalności w zakresie odpadów w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] r. skarżący A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku usunięcia skutków prowadzonej działalności w zakresie odpadów. W skardze A.S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, jednak nie ustosunkował się do powyższego wniosku. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tej ustawy stanowi, że wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym – odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż warunkiem uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W złożonym wniosku skarżący nie powołał się na żadną z wymienionych powyżej przesłanek, a jego argumentacja sprowadzała się jedynie do twierdzenia, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane przez niekompetentnych pracowników. Skarżący wskazywał, że nałożona na niego grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku w postaci usunięcia skutków prowadzonej działalności jest nieuzasadniona, gdyż uprzednie cofnięcie mu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów było związane z uchybieniami formalnymi, a nie z negatywnym oddziaływaniem na środowisko. Należy podkreślić, iż tego rodzaju zarzuty będą podlegały ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dopiero na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi, a nie na etapie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie wywołane złożonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tej kwestii, strona winna była wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonego postanowienia może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.