II SA/Gl 389/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w wyniku wznowienia postępowania w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże strona skarżąca nie wskazał, jakie ewentualne negatywne następstwa może spowodować wykonanie zaskarżonego aktu. Podstawą uwzględnienia tego rodzaju wniosku nie mogą być zarzuty dotyczące prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, albowiem w postępowaniu wpadkowym jakim jest ocena zasadności wstrzymania wykonania aktu kwestia ta leży poza zakresem kognicji Sądu. Zarazem Sąd nie jest uprawniony do poszukiwania z urzędu jakiejkolwiek okoliczności dającej podstawę do sformułowania tezy, iż na gruncie niniejszej sprawy zachodzi lub może zaistnieć jedna z sytuacji opisanych w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. W świetle powyższego brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że wspomniana wyżej decyzja Wojewody [...] spowoduje następstwa, o jakich mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.