II SA/Gl 39/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. i M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w kwestii wniosku skarżącego R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy R. W. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W druku wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz ze swoją małżonką – M. W. W skład ich majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. [...] m2 oraz garaż o pow. [...] m2. Ani wnioskodawca ani jego małżonka nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem ich utrzymania się jest dochód z renty M.W.– [...] zł brutto miesięcznie oraz świadczenie emerytalne R. W. – [...] zł brutto miesięcznie. Skarżący podniósł również, że jego małżonka cierpi na stwardnienie rozsiane, a uzyskiwany dochód nie pozwala na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania, czego dowodem są zaległości w płatnościach czynszowych. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów potwierdzających informacje zawarte w druku wniosku. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Zasada odpłatności postępowania sądowego jest regułą obowiązującą wszystkie jego strony - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Ustawodawca przewidział jednak możliwość odstąpienia od niej poprzez przyznanie stronie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może ono zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie uzasadnione jest zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną. Z przedstawionych informacji wynika, że strona ma kłopoty z utrzymaniem bieżącej płynności finansowej, o czym najlepiej świadczy fakt istnienia zadłużenia w należnościach czynszowych na kwotę [...] zł (vide wezwanie do zapłaty z dnia [...]r.). Już sam ten fakt świadczy w dostateczny sposób o zasadności złożonego wniosku. Jeżeli uwzględni się przy tym, że małżonka wnioskodawcy cierpi na stwardnienie rozsiane (którego leczenie pochłania znaczące kwoty) zaś sam skarżący cierpi na zespół otępienia typu [...], to uzasadnione jest założenie, że koszty ich egzystencji są wyższe od przeciętnych. Analiza udokumentowanych wydatków nie pozwoliła na sformułowanie jakichkolwiek zastrzeżeń względem ich celowości i zasadności. Tym samym skarżący zasługuje na całkowite zwolnienie od kosztów sądowych w toku całego postępowania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.