II SA/Gl 390/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem oraz dwójką dzieci, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 135 m2 zakupionym na kredyt. Strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych innych wartościowych składników majątku, ani też oszczędności lub papierów wartościowych. Źródłem utrzymania się jej rodziny są dochody strony i jej małżonka w łącznej wysokości 7800 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni sporządziła zestawienie miesięcznych wydatków z którego wynika, że rata kredytu na dom wynosi 1580 zł; rata pożyczki zaciągniętej w kasie zapomogowej – 474 zł; pożyczka z zakładzie pracy – 564 zł. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała dokumenty obrazujące wysokość dochodów oraz poziom i strukturę ponoszonych wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania sądowego zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona jest zobowiązana jest wpis od skargi, który ze względu na przedmiot sprawy wynosi 500 zł – § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość wpisu oraz zestawiając z dochodami rodziny skarżącej trudno uznać, że jest to kwota, której uiszczenie zachwiałoby jej sytuacją materialną. Oceny tej nie zmienia uwzględnienie bieżących, miesięcznych wydatków. W oparciu o dokumenty nadesłane przez wnioskodawczynię ustalono bowiem, że na energię elektryczną wydaje 185 zł; na usługi telekomunikacyjne łącznie 233 zł, na bliżej niesprecyzowane ubezpieczenie 626 zł (przy czym nie wiadomo czy jest to składka jednorazowa, czy też stała), a na spłatę dwóch kredytów łącznie 1579 zł. W sumie więc wspomniane wydatki wynoszą 2623 zł, co oznacza, że do dyspozycji strony pozostaje 3763 zł (6386 zł – 2623 zł). Zaznaczyć przyjdzie, że wśród nadesłanych dokumentów znajduje się potwierdzenie przelewu kwoty 355,97 zł na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w B. Można jedynie domniemywać, że jest to opłata za nieruchomość mieszkaniową wchodzącą w skład majątku rodziny wnioskodawczyni, której wszak nie wskazano w druku formularza, nie podając zarazem aktualnego sposobu wykorzystywania tej nieruchomości. Jest to zaś informacja istotna, albowiem z nadesłanych zeznań podatkowych skarżącej i jej małżonka jednoznacznie wynika, że w 2016 r. czerpali oni dochody z tytułu najmu (można jedynie domniemywać że tej właśnie nieruchomości) i nie wiadomo, czy nie osiągają ich nadal (w druku tego nie wyjaśniono). W obliczu powyższego wiarygodność oświadczeń strony odnośnie jej majątku i dochodów jest wątpliwa, co wyklucza przychylenie się do złożonego wniosku. Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.