II SA/Gl 394/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. "A" Sp. z o.o. w O. wniosła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r. nr [...] nakładającą karę pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Jednocześnie ze skargą strona skarżąca złożyła wniosek z dnia 6 lutego 2012 r. o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 30 stycznia 2012 r. i skierowana do organu na adres zawarty w pouczeniu zaskarżonej decyzji. W dniu 3 lutego 2012 r. strona skarżąca otrzymała zwrot przesyłki z adnotacją "adresat wyprowadził się bez podania adresu". Do wniosku dołączono przedmiotową skargę wraz z kopią dowodu jej nadania, kopią koperty nadawczej z adnotacją poczty o zwrocie przesyłki, a także kopię ostatniej strony zaskarżonej decyzji ze stosownym pouczeniem o prawie wniesienia skargi do sądu. Organ administracji ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku przyznał, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazany został nieaktualny adres siedziby Izby Celnej w K., jednocześnie jednak zaznaczył, że prawidłowy adres organu został wskazany "w stopce" tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy przyjąć, że wskazany termin rozpoczął bieg w dacie zwrotu błędnie nadanej skargi, tj. w dniu 3 lutego 2012 r., tym dniu, według w/w pełnomocnika, ustała przyczyna uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 6 lutego 2012 r. został zatem wniesiony w terminie. Jednocześnie dokonano uchybionej czynności, czyli wniesiono skargę. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Z nadesłanego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dowodu nadania skargi oraz z koperty nadawczej wynika, że skarga została przesłana w zakreślonym terminie do jej złożenia, lecz na nieaktualny adres organu: [...]. Powyższy adres został wskazany przez organ w pouczeniu zaskarżonej decyzji i do tego pouczenia zastosował się skarżący. Jedyna informacja o aktualnym adresie organu została umieszczona drobnym drukiem w "stopce" zaskarżonej decyzji. Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności ma charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 Ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna i ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. Mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.