II SA/Gl 395/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podziału nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Skarżąca M. L., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Strona zaznaczyła, że mieszka samotnie, poza udziałami (3/20 i 1/5) w dwóch nieruchomościach gruntowych nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zaznaczyła, że cierpi na schorzenia o charakterze przewlekłym, wymagające stałego leczenia a jej jedynym dochodem jest zysk ze sprzedaży owoców w wysokości około 50 zł miesięcznie. Do druku formularza skarżąca dołączyła aktualne (z dnia [...]r.) zaświadczenie potwierdzające, że jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, a także kopie dokumentacji medycznej oraz faktur za lekarstwa. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że sytuacja materialna wnioskodawczyni była już kilkukrotnie przedmiotem analizy dokonywanej przez referendarza sądowego, który uwzględniał jej wnioski o przyznanie prawa pomocy (vide np. postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 740/14). W chwili obecnej można stwierdzić, że okoliczności dotyczące stanu majątkowego i sytuacji osobistej strony uległy pogorszeniu jako, że w marcu br. zmarła jej matka, z którą strona wcześniej mieszkała. Tym samym dochód uzyskiwany w jej rodzinie uległ zmniejszeniu. W opisywanej sytuacji niepodobna oczekiwać, że strona będzie w stanie ponieść koszty postępowania sądowego, co uzasadnia przychylenie się do jej wniosku. Brak jest zarazem podstaw do twierdzenia, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest inna aniżeli wskazana we wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.