II SA/Gl 396/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Referent-stażysta Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. kierowanym do Urzędu Miejskiego w G. J. G. zgłosił zamiar budowy przydomowej oczyszczalni ścieków socjalno-bytowych o przepustowości do 1m3 na dobę na działce nr [1] przy ul. [...] w G. Do zgłoszenia dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz opis zamierzonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta G. zobowiązał Inwestora do uzupełnienia wniosku o kopię mapy obrazującą odległość działki od kąpieliska z uwagi na zawarty w ustawie Prawo wodne zakaz wprowadzania ścieków do ziemi w odległości mniejszej niż 1 km, a także do informacji odnośnie sposobu obecnego odprowadzania ścieków, jak również wyjaśnienia braku technicznych możliwości podłączenia do sieci kanalizacji. W dniu [...]r. Inwestor przedłożył dokumenty uzupełniające wniosek, m.in. wykazał, że odległość wprowadzania ścieków do ziemi od granic J. C. jest większa niż 1 km. Przedłożył także korespondencję prowadzoną z "A" Sp. z o.o. w G. wskazującą, że wprawdzie na terenie działki w ramach budowy kanalizacji wybudowano studnię przyłączeniową jednak od strony ulicy [...] podczas gdy zdaniem J. G. z racji usytuowania budynku na działce wolałby on studnię od strony ul. [...]. Zdaniem natomiast "A" studnia została wykonana zgodnie z projektem, a wykonanie drugiego przyłącza od strony ul. [...] jest wprawdzie możliwe lecz nie w ramach kontraktu finansowanego ze środków unijnych przewidującego wykonanie do każdej posesji jednego doprowadzenia. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 30 ust.6 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. 2006, Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.), Prezydent Miasta G. wniósł sprzeciw wobec zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym na działce nr [1]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż dokonane ustalenia nie pozwalają uznać, że Inwestor nie ma możliwości dokonania podłączenia do zrealizowanej w bieżącym roku kanalizacji. W tej sytuacji realizacja inwestycji w postaci budowy przydomowej oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym narusza przepis § 34 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którym zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Z danych będących w posiadaniu urzędu wynika natomiast, że jeszcze w tym samym roku, zostanie oddana do użytkowania wybudowana już kanalizacja sanitarna w obrębie C. W tej sytuacji, do czasu oddania do użytkowania kanalizacji sanitarnej w tym rejonie, odprowadzenie ścieków bytowych powinno odbywać się w dotychczasowy sposób. Dodatkowo organ I instancji zauważył, że po analizie dokumentacji dotyczącej prowadzonego w latach [...] postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w dzielnicy stwierdzono, że Inwestor brał udział w przedmiotowym postępowaniu, a w wyznaczonym terminie nie zgłosił żadnych uwag bądź wniosków. Po otrzymaniu kopii decyzji pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej w dzielnicy C., nr [...]z dnia [...]r., strona nie wniosła odwołania. Od wydanej przez organ I instancji decyzji J. G. wniósł odwołanie wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i domagając się uchylenia decyzji w przedmiocie sprzeciwu. W uzasadnieniu wskazał, iż jego zdaniem organ administracyjny nie rozpoznał prowadzonej sprawy zgodnie z przepisami. W dniu [...] r. skierował bowiem pismo do "A" Sp. z o.o. o ustosunkowanie się do uwag strony zawartych we wniosku i nie czekając na odpowiedź, tego samego dnia, wydał decyzję w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia budowy oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym na działce nr [1]. Nadto w trakcie prowadzonego postępowania zażądał od strony kopii mapy obrazującej rzeczywistą odległości działki nr [1] od granicy kąpieliska pomimo tego, że organ administracji takie mapy posiada, prowadzi bowiem ewidencję gruntów i budynków. Zdaniem J. G. żądanie mapy miało na celu jedynie przedłużenie postępowania, tak aby budowa kanalizacji była zakończona przed wydaniem decyzji w sprawie sprzeciwu, aby mieć podstawę do jej wydania. Nadto, pomimo iż na etapie budowy kanalizacji już od dnia [...]r. interweniował u wykonawcy aby studzienka kanalizacyjna na jego działce została wybudowana od strony ulicy [...], to jednak studzienka ta została wybudowana od strony ul [...], po przeciwnej stronie nieruchomości niż posadowiony jest dom, co w konsekwencji podnosi dziesięciokrotnie koszty podłączenia się z uwagi na odległość domu od ul. [...] i jest utrudnione z powodów technicznych. Strona wskazała wreszcie, że błędnie w uzasadnieniu decyzji powołano się na § 34 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który to przepis mówi o szambie, a nie o przydomowej oczyszczalni ścieków. W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu szczegółowo zrelacjonował prowadzone przez organ I instancji postępowanie, a następnie wskazał, iż zdaniem organu odwoławczego organ I instancji dysponował wystarczającym materiałem dowodowym oraz znajomością faktów, o których mowa w art. 77 § 4 k.p.a., aby wydać zaskarżoną decyzję zanim uzyskał dodatkowe wyjaśnienia od "A" Sp. z o.o. w G. Przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane - Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia [...]r. - przytaczane przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji zostały trafnie przywołane. Przepis zawarty w § 34, określa bowiem możliwości zastosowania wszelkiego rodzaju zbiorników. Dopiero dalsze paragrafy rozporządzenia a to: § 35 - dotyczący zbiorników bezodpływowych oraz § 37 - dotyczący usytuowania zbiorników podziemnych uszczegóławiają warunki techniczne w odniesieniu do określonych typów zbiorników na ścieki gospodarczo-bytowe. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż podstawa do wniesienia sprzeciwu wynika także z ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obejmującego północną część miasta, stanowiącego dzielnicę C. w G., przyjętego Uchwałą nr XX/529/2004 Rady Miejskiej w Gliwicach z dnia 3 czerwca 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Śl. Nr 59 Poz. 1874). W rozdziale 7 zatytułowanym ":Zasady obsługi w zakresie uzbrojenia terenu" w § 21 wskazano bowiem, iż tereny obejmujące przedmiotową działkę w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków obsługiwane będą poprzez sprowadzanie ścieków sanitarnych w ramach zlewni z terenów poszczególnych zespołów do zbiorczych kolektorów sanitarnych, skąd odprowadzane będą poprzez przepompownię na miejską oczyszczalnię ścieków. Do czasu budowy systemu w skali dzielnicy, dopuszcza się utrzymanie sprawnych urządzeń gospodarki ściekami sanitarnymi. Wobec powyższego organ drugiej instancji stwierdził, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza do czasu budowy systemu kanalizacji w skali dzielnicy jedynie utrzymanie sprawnych dotychczasowych urządzeń - tzn. istniejącego na działce szamba nie zezwala na planowaną przez J. G. inwestycję . Wszelkie natomiast uwagi J. G. dotyczące zakończonego postępowania w sprawie budowy sieci kanalizacji wobec nie wniesienia przez niego odwołania od decyzji o pozwoleniu na jej budowę nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie. W kwestii zaś terminu wniesienia decyzji sprzeciwu, tj. okoliczności którą organ odwoławczy bada z urzędu, Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych termin 30 dni na wniesienie sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane biegnie od dnia, w którym upłynął termin do uzupełnienia braków zgłoszenia (jeżeli wydano w tym zakresie postanowienie), czyli w przedmiotowej sprawie od dnia [...]r. Zatem decyzja w przedmiocie sprzeciwu doręczona w dniu [...]r. została doręczona w terminie. Pismem z dnia [...]r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji. Skarżący podniósł, że treść ujęta w decyzji Wojewody [...] nie w pełni odzwierciedla zaistniały problem. Zdaniem bowiem skarżącego przyłącze kanalizacyjne od ulicy [...] było uzgodnione z projektantem w fazie przygotowania projektu i miało być zasadniczym przyłączem. Istniejący w budynku pion kanalizacyjny znajduje się 14 metrów od granicy posesji, do której miało być doprowadzone brakujące przyłącze. Drugie przyłącze od strony ul. [...] wyszło zaś z inicjatywy samego projektanta z uwagi na rozbudowę budynku zachodzącego swoim zarysem w obręb innej posiadanej działki co po oddaniu do użytkowania może być związane z nadaniem innego numeru posesji. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów stwierdzających, iż jako strona nie wniósł żadnych uwag bądź wniosków do wydanego pozwolenia na budowę sieci kanalizacji J. G. oświadczył, że od 15 lat pracuje w K. i większość czasu spędza poza swoim stałym miejscem zamieszkania, co nie zawsze pozwala na bieżąco śledzić ustalenia z projektantem. Następnie wskazał jakie próby podjął w ramach korespondencji i osobistych kontaktów z "A" Sp. z o.o. w G. aby dokonano korekty projektu Podkreślił nadto, że podłączenie budynku posadowionego przy ulicy [...]do studzienki kanalizacyjnej od ulicy [...] przeczy zdroworozsądkowemu rozwiązaniu problemu. Wiąże się między innymi ze zrywaniem posadzek żelbetonowych, wycinką drzew w ogrodzie, a skarżący nosi się z zamiarem odsprzedaży tej części działki w celu dokończenia rozpoczętej 10 lat temu inwestycji oraz rehabilitacji córki. Skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż podtrzymuje argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaakcentował, że w skardze, tak jak w odwołaniu, J. G. podniósł kwestie dotyczące postępowania w sprawie pozwolenia na budowę sieci kanalizacji zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta Miasta G. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ww. sieci z dnia [...]r. Nr [...]. Przedstawił okoliczności uzgodnień przebiegu ww. sieci z projektantem, które w opinii organu odwoławczego nie dotyczą przedmiotowej sprawy. Wobec zaskarżonej decyzji nie sformułował natomiast jednoznacznie żadnych zarzutów. W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu [...]r. J. G. podniósł, że łatwo byłoby, za pomocą trójnika, dokonać przyłączenia jego budynku do kanalizacji od ul. [...], natomiast przyłączenie od strony ul. [...]wymagać będzie od niego poniesienia znacznych kosztów. Podkreślił nadto, że kanalizacja została wybudowana ze środków unijnych, a tym samym jako obywatel Unii może żądać dogodnego dla siebie podłączenia. Na pytanie Sądu J. G. wyjaśnił, że na ulokowanie na terenie jego działki studni przyłączeniowej od strony ul. [...] wyraził zgodę przed budową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 29 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie trybu zgłoszeniowego, budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę. Bezspornym jest zatem, iż projektowane przez skarżącego J. G. przedsięwzięcie co do zasady nie wymagało pozwolenia na budowę lecz jedynie zgłoszenia właściwemu organowi, planowana przez niego oczyszczalnia nie miała bowiem przekraczać parametrów podanych powyżej. Podkreślenia wymaga jednak, iż zwolnienie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę poprzez dokonanie zgłoszenia co do zamierzeń wymienionych w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego nie ma charakteru bezwzględnego. W postępowaniu zgłoszeniowym organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje bowiem analizy zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów, a następnie, w zależności od wyników tej analizy bądź przyjmuje je milcząco, uznając, że zgłoszenie wraz z załączonymi dokumentami odpowiada prawu, bądź też nakłada obowiązek uzupełnienia zgłoszenia względnie wnosi sprzeciw. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 6 ustawy właściwy organ obligatoryjnie wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy bądź gdy zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Podkreślenia wymaga, że w przypadkach tych wydanie decyzji w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszonego zamierzenia nie zależy od uznania organu administracji publicznej lecz jest jego bezwzględnym obowiązkiem. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, organ ten doszedł do wniosku, że zamierzona inwestycja w postaci budowy przydomowej oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym sprzeczna jest z § 34 cytowanego wyżej Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Z danych będących w posiadaniu urzędu wynika zaś, że niebawem zostanie oddana do użytkowania wybudowana już kanalizacja sanitarna w obrębie C. W tej sytuacji, do czasu oddania do użytkowania kanalizacji sanitarnej w tym rejonie, odprowadzenie ścieków bytowych powinno odbywać się w dotychczasowy sposób. Argumentację co do naruszenia przez planowaną inwestycję § 34 rozporządzenia w całej rozciągłości podzielił organ II instancji. Sąd wskazuje w tym miejscu, iż istotnie § 34 w sposób jednoznaczny zezwala na stosowanie wszelkiego typu zbiorników na nieczystości ciekłe tylko na działkach budowlanych niemających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Odnoszący się zaś wprost do przydomowych oczyszczalni § 37 precyzuje nadto, iż przepływowe, szczelne osadniki podziemne, stanowiące część przydomowej oczyszczalni ścieków gospodarczo-bytowych, służące do wstępnego ich oczyszczania, mogą być sytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie budynków jednorodzinnych, pod warunkiem wyprowadzenia ich odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi okien i drzwi zewnętrznych w tych budynkach. Także § 26 rozporządzenia zezwala na korzystanie na działce budowlanej ze zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków jedynie w razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Niewątpliwym jest zatem, że w razie stwierdzenia, że do działki została już doprowadzona kanalizacja obowiązkiem organu jest wyrażenie sprzeciwu wobec zamiaru budowy oczyszczalni przydomowej. Jednakowoż jak wynika z akt sprawy wprawdzie bezspornym jest, iż kanalizacja została już w dzielnicy wybudowana, a na działce J. G. znajduje się studnia przyłączeniowa to jednak jak wynika z uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej kanalizacja w dacie wydawania decyzji nie była jeszcze oddana do użytku. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, nie ma jednak w niniejszej sprawie znaczenia przesądzającego albowiem w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej Wojewoda [...] wskazał, że planowana oczyszczalnia nie tylko sprzeczna jest z ww. przepisami rozporządzenia lecz w pierwszej kolejności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla terenu obejmującego północną część miasta, stanowiącego dzielnicę C. w G. przyjętego Uchwałą nr XX/529/2004 Rady Miejskiej w G. z dnia 3 czerwca 2004 r. W rozdziale 7 zatytułowanym "Zasady obsługi w zakresie uzbrojenia terenu" w § 21 wskazano bowiem, iż: 1. Ustala się, ze tereny oznaczone symbolem MN, UMN, UKP, U, URW, ZOU i ZD będą obsługiwane infrastrukturą techniczną w zakresie 1) zaopatrzenia w wodę z wodociągów miejskich od strony istniejących ulic, poprzez budowę układu pierścieniowego, nawiązującego do istniejących i projektowanych ulic oraz połączenia z siecią rozdzielczą w innych rejonach miasta. Przy przebudowie istniejących i projektowaniu nowych sieci wodociągowych oraz w bilansach zapotrzebowania na wodę, należy uwzględnić potrzeby związane z ochroną przeciwpożarową, 2) odprowadzania i oczyszczania ścieków, poprzez sprowadzanie ścieków sanitarnych w ramach zlewni z terenów poszczególnych zespołów do zbiorczych kolektorów sanitarnych, skąd odprowadzane będą poprzez przepompownię na miejską oczyszczalnię ścieków. Przez teren objęty planem, przebiegać będą kolektory tłoczące ścieki sanitarne z terenu P. do oczyszczalni miejskiej w G. W przypadku realizacji tych kolektorów, zakłada się włączenie do nich ścieków sanitarnych z rejonu C. Do czasu budowy systemu w skali dzielnicy, dopuszcza się utrzymanie sprawnych urządzeń gospodarki ściekami sanitarnymi. Wobec zatem ustalenia w planie miejscowym, że docelowo wymienione tereny mają zostać w pełni skanalizowane, a do czasu zakończenia budowy dopuszcza się utrzymanie dotychczasowych sprawnych urządzeń gospodarki ściekami, nie zezwalając tym samym w przypadku istnienia sprawnych urządzeń na nowe inwestycje, jednoznacznym jest, że w stosunku do zgłoszonego przez J. G. zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni pomimo posiadania szamba, organ I instancji zobligowany był wnieść sprzeciw. Zamierzona przydomowa oczyszczalnia ewidentnie naruszałaby bowiem ustalenia planu miejscowego, nie dopuszczając nadto do pełnego skanalizowania wymienionych terenów. W konsekwencji, zdaniem składu orzekającego, pomimo częściowo nietrafnego uzasadnienia, w którym pominięto kwestię ustaleń planu miejscowego, co do meritum decyzja organu I instancji była prawidłowa. Prawidłowo też organ II instancji decyzję tę, poprawnie wskazując sprzeczność inwestycji z planem miejscowym, utrzymał w mocy. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się w wydanych rozstrzygnięciach uchybień mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Zauważyć należy też, że w ramach budowy kanalizacji miejskiej na terenie działki należącej do J. G. "A" Sp. z o.o w G. wybudowało już od strony ul. [...] studnię przyłączeniową, na którą to notabene studnię, jak oświadczył skarżący w trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu [...] r., wyraził on zgodę. Pozbawione natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące podjętych przez niego w trakcie wykonywanych robót budowlanych starań o wykonanie drugiego przyłącza od strony ul. [...] przez skarżącego skarga odnosi się bowiem do decyzji wyrażającej sprzeciw wobec zamiaru budowy oczyszczalni przydomowej, nie zaś decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej w dzielnicy C. w G. , której prawidłowości Sąd w niniejszym postępowaniu nie może badać. Notabene, jak to wskazał organ I instancji, w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej w dzielnicy C. J. G. brał udział, jednak nie zgłosił żadnych uwag bądź wniosków, a od wydanej decyzji nr [...] z dnia [...]r. nie wniósł odwołania (jak wyjaśnia skarżący w skardze stosowne działania utrudnił mu fakt pracy w K.). Jednocześnie, odnosząc się do tych fragmentów skargi, w których J. G. podnosi kwestię kosztów ewentualnego podłączenia budynku do istniejącej na działce studni przyłączeniowej oraz wiążących się z przyłączeniem takim trudności w postaci, jak twierdzi skarżący, konieczności zerwania posadzek żelbetonowych i wycinki drzew Sąd wyjaśnia skarżącemu, że decyzja stanowiąca przedmiot niniejszej kontroli, odnosi się jedynie do kwestii zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni, nie przesądza natomiast ani o obowiązku przyłączenia budynku do wybudowanej na działce studni, ani o finansowych bądź technicznych aspektach przyłączenia. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.