II SA/Gl 397/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w kwestii wniosku na skutek wniosku pełnomocnika strony – radcy prawnego M.P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu M. P. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 4428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 828 zł. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 czerwca 2015 r. ustanowiono dla skarżącej E. M. radcę prawnego z urzędu. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 16 października 2015 r. pełnomocnik strony wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna ustalana jest na podstawie § 6 rozporządzenia. Ponieważ przedmiotem skargi była należność pieniężna – kara za wycięcie drzewa bez zezwolenia nałożona w wysokości 62.566,51 zł, stąd też wspomniana kwota ustalona został w oparciu o § 6 okt 6 rozporządzenia i wynosi 3.600,00 zł. Wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 828 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.