II SA/Gl 397/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-06-29

Skład orzekający: sędzia WSA Piotr Broda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną i zdrowotną strony?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej może zostać wstrzymane, jeżeli skarżący uprawdopodobni, że jej uiszczenie może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki, zwłaszcza w kontekście jego trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. Sąd uznał, że wysokość kary, niskie dochody skarżącej oraz jej stan zdrowia uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca E.M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o nałożeniu na nią kary pieniężnej w wysokości 62 566,51 zł za usunięcie drzew bez zezwolenia. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie, nawet w części, zagraża jej podstawom egzystencji ze względu na niskie świadczenie emerytalne (1200 zł) i chorobę nowotworową wymagającą leczenia.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] wymierzającą E. M. karę pieniężną w wysokości 62 566,51 zł za usunięcie bez zezwolenia 2 lip o obwodach 50,86 cm i 56,52 cm na terenie działki nr 1, obręb[...] w B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję, E. M. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że jej wykonanie na obecnym etapie nawet w niewielkiej części, zagraża podstawom egzystencji skarżącej. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że obowiązek zapłaty 62 566,51 zł kary, choćby w systemie ratalnym, może doprowadzić do znacznego pogorszenia się i tak już skromnego standardu życia skarżącej. Jedynym bowiem źródłem dochodu skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1200 zł, poza tym u skarżącej zdiagnozowano chorobę nowotworową, której leczenie pochłaniać będzie wszelkie jej możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę przedstawioną w sprawie sytuację materialną skarżącej, z której wynika, że jest ona emerytką i otrzymuje z tego tytułu świadczenie w wysokości 1200 zł, jak również jej stan zdrowia, który może wymagać znacznych nakładów finansowych związanych z leczeniem, uznać należało, że skarżąca uprawdopodobniła, iż uiszczenie przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi, nałożonej na nią kary pieniężnej, może spowodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trzeba również wziąć pod uwagę wysokość nałożonej kary, której uiszczenie może przekraczać możliwości finansowe skarżącej, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić jej znaczną szkodę. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło