II SA/Gl 398/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...] ustalającą na rzecz W. i K. S. warunki zabudowy terenu dla inwestycji: budowa zespołu pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami w zabudowie szeregowej na działkach nr [...], [...], z dojazdem z ul. [...] (działka drogowa nr [...]) oraz drogi wewnętrznej (działka nr [...]) w T. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego M. M. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi podstawę do wystąpienia przez inwestora o pozwolenie na budowę, może więc spowodować wprowadzenie do obrotu prawnego kolejnych wadliwych decyzji administracyjnych, które będą nadawały się do uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudny do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przede wszystkim wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za uwzględnieniem złożonego wniosku. Wynika to z charakteru decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, stwierdza jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia natomiast do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt II SA/GD 2174/01, Lex nr 76097). Decyzja o pozwoleniu na budowę będzie natomiast przedmiotem odrębnego postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach którego skarżący będzie mógł domagać się wstrzymania jej wykonania. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.