II SA/Gl 402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., F. M., R. M. i A. M. na czynność Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: poinformować Prezydenta Miasta T. o stwierdzonych w toku rozpoznawania sprawy prowadzonej pod sygnaturą akt II SA/Gl 402/10 istotnych naruszeniach prawa polegających na odstąpieniu od ciążącego na organie obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego i naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywatela do organu oraz działania organów na podstawie przepisów prawa Skarżący wystąpili o zwrot kosztów wydania karty pojazdu, a Prezydent Miasta T., w piśmie z dnia [...]r. wskazał im powody, dla których odmawia przychylenia się do złożonego wniosku, pouczając zarazem strony o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia tego pisma. Pismo to, z upoważnienia Prezydenta Miasta T. podpisane zostało przez Naczelnika Wydziału Komunikacji. W odpowiedzi na skargę, podpisanej przez tego samego Naczelnika, organ wniósł o odrzucenie skargi. W jego ocenie skarga ta jest bowiem przedwczesna, gdyż przed jej wniesieniem skarżący winni byli wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od daty doręczenia pisma z dnia [...]r. Na poparcie tego organ przywołał wybrane tezy z orzeczeń sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie rzeczywiście zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, gdyż w istocie skarżący nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Zastosowany przez nich tryb odpowiada jednak udzielonemu przez organ pouczeniu. Wobec powyższych okoliczności stwierdzić należy, że działanie organu w sposób rażący narusza zasady wynikające z treści art. 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej K.p.a.). Autor pisma z dnia [...]r. miał bowiem świadomość, że pouczenie zawarte w tym piśmie jest błędne, a zastosowanie się do niego przez strony będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Taki wniosek płynie wprost z treści odpowiedzi na skargę wskazującej, że autor wykazuje znajomość nie tylko stosownych norm, lecz także orzecznictwa sądów administracyjnych. Okoliczność ta każe uznać, że osoba działająca w imieniu organu naruszyła treść art. 8 i 9 K.p.a., który nakazuje organom administracji prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, a także informować ich o istotnych dla sprawy okolicznościach faktycznych i prawnych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd uznał za konieczne poinformowanie właściwego organu o zaistniałej sytuacji. Równocześnie Sąd przypomina, że zgodnie z treścią art. 155 § 2 przywołanej ustawy, organ ma obowiązek rozpatrzyć niniejsze postanowienie i powiadomić Sąd o swoim stanowisku w terminie trzydziestu dni od daty jego otrzymania.