II SA/Gl 404/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 010070/680/1352153/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Zaskarżoną w sprawie decyzję organ utrzymał w mocy decyzję z dnia 27 sierpnia 2024 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa do świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy 2024/2025, na dziecko A.K. W dniu 17 lutego 2025 r. organ otrzymał wniesioną w niniejszej sprawie skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W wyniku otrzymania tej skargi, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), organ uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na ww. dziecko na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. Decyzja autokontrolna została skutecznie doręczona skarżącej i nie wpłynęła na nią skarga do sądu administracyjnego (vide: pismo organu z dnia 11 maja 2025 r.). W świetle tych okoliczności wskazać wymaga, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Natomiast przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. daje organowi, którego działanie zostało zaskarżone, prawo do samokontroli swego rozstrzygnięcia i w rezultacie - do uwzględnienia skargi w całości, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy skorzystał z tego uprawnienia i wydał decyzję w dniu 14 marca 2025 r. Należy mieć zatem na uwadze, że decyzja autokontrolna weszła do obrotu prawnego i w jej wyniku doszło do uchylenia zaskarżonego aktu. Wobec tego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na decyzję 14 stycznia 2025 r. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W świetle tych okoliczności należało, stosownie do regulacji art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowić o umorzeniu postępowania sądowego. O kosztach postępowania sądowego nie orzeczono, gdyż skarżąca nie była wzywana do uiszczenia wpisu sądowego (z uwagi na ustawowe zwolnienie), innych zaś kosztów związanych z wniesieniem skargi skarżąca nie poniosła.