II SA/Gl 407/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego bez pozwolenia na użytkowanie w kwestii wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...] z dnia [...] r. i wymierzył jednocześnie M. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą "A" – M. W., ul. [...] w T., karę w wysokości [...] zł z tytułu przystąpienia do użytkowania hali magazynowej i budynku biurowo-socjalnego wraz z infrastrukturą techniczną zlokalizowanych w T. przy ul. [...], bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie "A" Sp. z o.o. w T. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że wykonanie zaskarżanego postanowienia spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, że skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku dla płynności finansowej firmy, w szczególności gwarantującej terminową wypłatę wynagrodzeń dla jej pracowników, ponieść jednorazowo tak wysokiego zobowiązania jakim jest zapłata kwoty w wysokości [...] zł. Jednocześnie poinformowano, że "A" Sp. z o.o. z siedzibą w T. powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy "A" M. M., tym samym nowopowstały podmiot jest bezpośrednim następcą przedsiębiorcy, co oznacza, że spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przede wszystkim wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). A zatem wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, zwrócić należy uwagę, że kara z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu została wymierzona zaskarżonym postanowieniem osobie fizycznej – M. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą "A – M. W., ul. [...] w T." będącym jednocześnie właścicielem i inwestorem obiektów budowlanych wybudowanych na działce nr 1, której dodatkowo M. W. jest użytkownikiem wieczystym. Tymczasem skarga wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia została wniesiona przez osobę prawną – "A" Sp. z o.o. w T., która powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy W. Spółka ta nie jest natomiast adresatem nałożonej kary, która jak to zasadnie stwierdzono w odpowiedzi na skargę ma charakter ściśle osobisty i która jest związana wyłącznie z tym podmiotem, który bez uprzedniego uzyskania pozwolenia przystąpił do użytkowania budynku. Tego rodzaju obowiązek będący konsekwencją sankcji jest ściśle osobisty i związany z danym podmiotem i nie wchodzi zdaniem Sądu w zakres obowiązków , o jakich mowa w art. 5842 ksh, na który powołano się w skardze. Nawet gdyby przyjąć w tym względzie inne zapatrywanie to rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, należało zdaniem Sądu dojść do przekonania, że skarżąca Spółka pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania. Nie przedstawiła bowiem żadnych dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków wykonania zaskarżonego postanowienia dla prowadzonej przez nią działalności. Samo natomiast stwierdzenie, iż wyegzekwowanie nałożonej kary może zachwiać płynnością finansową spółki, bez przedłożenia konkretnych dowodów potwierdzających kondycję finansową skarżącej i stopień uszczuplenia majątku Spółki, uniemożliwia Sądowi rzeczywistą ocenę jej sytuacji finansowej. Skarżąca powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, powinna uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Zdaniem Sądu na obecnym etapie postępowania trudno jest jednoznacznie stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia grozi skarżącej niebezpieczeństwem, i to o skutkach niemożliwych do odwrócenia. Zaś tylko taka sytuacja uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej. W związku z powyższym wniosek skarżącej podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.