II SA/Gl 409/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 16 lutego 2025 r. J.F. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 marca 2025 r. (pismo z dnia 3 kwietnia 2025 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, tj. podanie czy skarga dotyczy decyzji z dnia 10 stycznia 2025 r., nr [...], decyzji z dnia 16 stycznia 2025 r., nr [...], czy też obydwu tych decyzji, oraz własnoręczne podpisanie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono skarżącemu, że brak formalny w postaci podpisania skargi może zostać uzupełniony przez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi lub złożenie podpisu w siedzibie Sądu. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 8 kwietnia 2025 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo z dnia 3 kwietnia 2025 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 15 kwietnia 2025 r. Skarżący jednak w tym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.