II SA/Gl 41/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., A. B., Ł. P., K.P., D. T., U. H. i M.K.- K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi M.K.- K.; 2. zwrócić skarżącej M. K.- K. wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Pismem z dnia [...] r. J. G., A. B., Ł. P., K.P., D. T., U. H. i M. K.- K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia z dnia [...]r. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W piśmie z dnia [...]r. M.K.- K. poinformowała, że w dniu [...]r. dokonała sprzedaży swojej nieruchomości położonej w J. przy ul. [...], sąsiadującej z nieruchomością, odnośnie której toczy się przed tutejszym Sądem postępowanie wszczęte m.in. z jej skargi. Wobec powyższego skarżąca oświadczyła, iż nie podtrzymuje ona swojej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.