II SA/Gl 425/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-07-02

Skład orzekający: Iwona Bogucka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenia odpisu skargi, pomimo zastosowania procedury doręczenia zastępczego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie uzupełniła jej braków formalnych w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego wezwania i zastosowania procedury doręczenia zastępczego. Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe, gdy od tej wartości zależy wysokość opłaty, stanowi istotny brak formalny.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty ustalającą odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w tym wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenia odpisu skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L.-G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 marca 2015 r. A. L.-G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia na jej rzecz odszkodowania w wysokości 21 792 zł za nieruchomość położoną w W., oznaczoną jako działka 1, zajętą pod drogę publiczną. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia (a w szczególności, czy stanowi ją kwota ustalonego odszkodowania), a ponadto do złożenia odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Przepis ten przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której przyznania domaga się strona w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie istotą żądania zawartego w skardze jest wysokości odszkodowania za nieruchomość zajęta pod drogę publiczną, która to w ocenie skarżącej została istotnie zaniżona i nie pokrywa wszystkich strat z związanych z utratą działki. Skarżąca jednakże nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powołane wezwanie wobec niezastania skarżącej bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 26 maja 2015 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na względzie, należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 9 czerwca 2015 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza). Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania wymaganych czynności upłynął w dniu 16 czerwca 2015 r. (tj. we wtorek). Skarżąca mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia, ani też nie nadesłała odpisu skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 i art. 215 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło