II SA/Gl 426/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] r., nr [...], o odmowie wprowadzenia żądanych zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków . W toku postępowania sądowego, wszczętego na skutek skargi B. T., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o wprowadzeniu żądanych zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków (przywróceniu oznaczenia użytku gruntowego i klasy bonitacyjnej odnośnie działki nr [...] w obrębie B.). Mając powyższe na względzie skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] r. cofnął skargę podając, że czyni tak wobec uwzględnienia skargi przez organ, którego decyzję zaskarżył. W tej sytuacji cofnięcie skargi uznać trzeba za skuteczne (art. 60 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Niezależnie od tego wskazać przyjdzie, że wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się również bezprzedmiotowe. Z tych wszystkich powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sądowego nie orzeczono, gdyż wobec autokontroli organu nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, zaś zwrotu innych kosztów związanych z wniesieniem skargi skarżący nie zażądał.