II SA/Gl 427/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego lub częściowego zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł -zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, A. P. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w całości lub w części) podnosząc, że sama nie posiada żadnego dochodu, ma na utrzymaniu małoletnie dziecko, zaś źródłem utrzymania się jej rodziny jest dochód uzyskiwany przez jej małżonka w kwocie 3300 zł brutto. Z treści formularza wynika, że w skład majątku wnioskodawczyni wchodzi lokal mieszkalny o pow. 60 m2 (własność komunalna), zaś jej rodzina nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Pismem z dnia [...]r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - nadesłanie zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych przez jej małżonka, - nadesłania dokumentów obrazujących wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się (tj. czynszu, opłat za energię elektryczną, dostawy wody, usługi telekomunikacyjne itp.), - nadesłanie zaświadczenia, iż strona jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Na powyższe wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza okoliczności dotyczących sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana z uwzględnieniem kosztów, do poniesienia których osoba ta będzie zobowiązana. Na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie stanowi kwota 100 zł. Informacje podane przez stronę w druku formularza nie pozwolił jednoznacznie stwierdzić, że jej sytuacja materialna jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było przychylenie się do złożonego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że źródłem utrzymania się rodziny A. P. jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez jej małżonka w kwocie 3300 brutto miesięcznie. Nie jest to kwota na tyle niska, aby tylko z tego powodu można było uznać, że rodzina strony znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Z drugiej strony zauważyć przyjdzie, że skarżąca uchyliła się od podania jakichkolwiek informacji na temat stałych kosztów utrzymania (czynsz, opłaty za media itp.). Trudno w tej sytuacji jednoznacznie stwierdzić, czy opłacenie wpisu od skargi będzie stanowiło dla niej znaczący wydatek, czy też nie. Wnioskodawczyni nie podała również powodu, dla którego pozostaje bez zatrudnienia, uchylając się od nadesłania zaświadczenia o przyznaniu jej statusu osoby bezrobotnej, pozbawionej prawa do zasiłku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.