II SA/Gl 428/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wymeldowania w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu sygn. akt II SA/ Gl 428/08 z dnia 27 listopada 2008 r. postanawia : oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia Pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "zażalenie" D. B. wystąpił z "zażaleniem na decyzję Sądu o oddaleniu jego skargi" i jednocześnie wniósł o "przywrócenie terminu do złożenia zażalenia". W uzasadnieniu skarżący wskazywał, że pismem z dnia [...] r. zwrócił się do swojego pełnomocnika ustanowionego z urzędu o udzielenie wyjaśnień dotyczących sprawy z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] toczącej się w tut. Sądzie pod sygn. akt II SA/GL 428/08. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik poinformował skarżącego, że w sprawie jw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 27 listopada 2008 r. oddalił skargę, powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu [...] r. Skarżący podnosił, że rażąco zostały naruszone jego prawa do wniesienia środka odwoławczego, gdyż od początku toczącego się postępowania nie był informowany o jego przebiegu, nie uzyskał także informacji o rozstrzygnięciu Sądu, ani o możliwości wniesienia środka odwoławczego. W ocenie skarżącego postępowanie adwokata było lekceważące i nieodpowiednie, gdyż w konsekwencji pozbawiło go prawa do rzetelnej obrony. W kolejnym piśmie z dnia [...] r. zatytułowanym "wniosek" skarżący złożył wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 27 listopada 2008 r. podnosząc, iż ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie poinformował go o terminie posiedzenia Sądu, ani o zapadłym rozstrzygnięciu. Powyższe pisma zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. – data stempla pocztowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do sprecyzowania treści pism skarżącego z dnia [...] r. Pełnomocnik skarżącego pismem dnia [...] r. poinformował, że pisma te należy traktować jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/GL 428/08 oraz wniosek o doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie skarżący wnosi o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku, ponieważ nie posiadał on wiedzy o na temat wyroku w swojej sprawie i bez własnej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, dlatego wniosek ten jest zasadny. Pełnomocnik wskazywał, że skarżący jako strona postępowania ma prawo do składania takich wniosków. Zdaniem pełnomocnika za termin ustania przeszkody, w rozumieniu przepisów postępowania należy uznać moment uzyskania informacji o wyroku z dnia 27 listopada 2008 r., a zatem moment otrzymania przez skarżącego pisma od pełnomocnika dotyczącego wyniku sprawy. Pełnomocnik wskazywał, że nie jest w stanie podać dokładnej daty otrzymania przez skarżącego powyższego dokumentu, jednak pismo z informacją zostało do skarżącego nadane przesyłką poleconą w dniu [...] r., stąd w ocenie pełnomocnika prawdopodobne jest, że D. B. otrzymał to pismo 3-4 dni później. Wnosząc zatem 2 pisma z dnia [...] r. zachował 7 dniowy termin do złożenia wniosku przywrócenie terminu. Do powyższego pisma pełnomocnik dołączył pismo adresowane do D. B. z dnia [...] r., w którym informował skarżącego o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2008 r. przepraszając jednocześnie za zwłokę w poinformowaniu o stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Przepis art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nastąpić to może zgodnie z zapisami art. 87 tej cytowanej ustawy, a mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustalania przyczyny uchybieniu terminu (( 1), a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (( 2) i równocześnie dokonać tej czynności, której nie dokonano w terminie (( 4). Z wymienionych przepisów art. 86 ( 1 i art. 87 ( 1, 2 i 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynikają przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Skarżący składając w dniu [...] r. swój wniosek o przywrócenie terminu, stwierdził, iż o wyroku Sądu z dnia 27 listopada 2008 r. dowiedział się z pisma pełnomocnika z dnia [...] r., nie podając jednak, kiedy otrzymał powyższe pismo, również pełnomocnik skarżącego stwierdził , że nie jest w stanie podać dokładnej daty otrzymania przez skarżącego powyższego dokumentu, choć jednocześnie wskazał, że zostało ono wysłane do skarżącego przesyłką poleconą w dniu [...] r. Pełnomocnik nie przedstawił jednak potwierdzenia nadania powyższej przesyłki poleconej. Powyższe okoliczności uniemożliwiają sprawdzenie, czy skarżący dochował 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kolejną przesłanką niezbędną dla przywrócenia terminu, jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z motywów wskazanych w piśmie skarżącego, sprecyzowanych w piśmie jego pełnomocnika wynika, że skarżący nie posiadał wiedzy na temat wyroku w swojej sprawie, gdyż ustanowiony w jego sprawie pełnomocnik z urzędu zaniechał udzielenia mu takich informacji. Dopiero po pisemnych wezwaniach pełnomocnik pismem z dnia [...] r. udzielił skarżącemu żądanych informacji. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w dniu [...] r. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. D., który w dniu [...] r. zgłosił się do niniejszej sprawy jako pełnomocnik skarżącego przedkładając udzielone przez skarżącego pełnomocnictwo ogólne do prowadzenia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz sądów powszechnych ugruntowany jest pogląd, że za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Zaniedbania osób którymi strona się posłużyła ( pełnomocników ) w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie przez pełnomocnika terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 27 listopada 2008 r. jest równoznaczne z zaniechaniem samej strony. Uchybienie przez stronę terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika w pełni odnosi negatywne skutki do niej samej. W niniejszej sprawie, jak przyznał skarżący, zaniedbania dopuścił się profesjonalny pełnomocnik nie informując skarżącego na bieżąco o toku sprawy i zapadających rozstrzygnięciach. Powyższe przyznał również sam pełnomocnik. Tego rodzaju uchybienie bez wątpienia należy uznać za posiadające znamiona winy polegające na braku, już nawet nie szczególnej, ale podstawowej staranności jakiej należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika, na którym ciąży obowiązek dbania o interesy swego mocodawcy, w tym dbanie o prawidłowe i terminowe dokonywanie czynności procesowych. Zdaniem Sądu zawinienie pełnomocnika należy traktować jak zawinienie samego skarżącego ze skutkami z tego wynikającymi. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, ze w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.