II SA/Gl 428/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W Katowicach z dnia 16 stycznia 2023 r. nr SKO.K/41.3/1731/2022/17133/KS w przedmiocie kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 16 lutego 2023 r. Prezydent Miasta R. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 stycznia 2023 r. nr SKO.K/41.3/1731/2022/17133/KS w przedmiocie kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę , jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak wynika z treści powyższego przepisu, legitymacja do złożenia skargi jest oparta na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skargę wnieść może co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prezydenta Miasta R., który występował w sprawie jako organ I instancji. Należało zatem w pierwszej kolejności ustalić, czy posiada on legitymację do wniesienia skargi i czy może kwestionować w postępowaniu sądowoadministracyjnym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, mocą którego uchylono w całości i w tym zakresie umorzono jego własne rozstrzygnięcie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalono pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt: I OPS 1/03, postanowienie WSA w Szczecinie z 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt: II SA/Sz 296/22, postanowienie WSA w Szczecinie z 18 maja 2022 r., sygn. akt: II SA/Sz 351/22). Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że Prezydent, działając jako organ pierwszej instancji, wydał decyzję w sprawie ustalenia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, jako organ odwoławczy, a więc organ wyższego stopnia, w administracyjnym toku kontroli orzekło o jej uchyleniu w całości i umorzeniu postępowania. Zarówno Prezydent Miasta R., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w niniejszej sprawie występowały jako organy administracyjne. Powyższe oznacza, że zarówno Prezydent, jak też reprezentowane przez niego Miasto R., nie mają legitymacji skargowej do kwestionowania postanowienia organu odwoławczego rozpoznającego odwołanie od decyzji pierwszej instancji. Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może być bowiem organ, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji; w tym przypadku nie ma on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.