II SA/Gl 430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją nr [...] r. z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał D. S. – właścicielowi "A" z siedzibą w K. przy ulicy [...] – rozbiórkę wiaty magazynowej Nr V o wymiarach dł. 6,50m x szer. 4,30m i wys. od 2,20 do 3,00m usytuowanej na działce nr "1" wykonanej bez pozwolenia na budowę. Decyzja to została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...], stając się decyzją ostateczną. Pismem z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. skierował do D. S. zapytanie i prośbę o przesłanie informacji o wykonaniu nałożonego na niego obowiązku m.in. decyzją nr [...]. Pismem z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. skierował do D. S. upomnienie nr [...], wzywając go do wykonania obowiązku wynikającego z prawomocnej decyzji nr [...]r., którą nakazano rozbiórkę wiaty nr V . W dniu [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., jako wierzyciel, wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i doręczył go zainteresowanemu w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. D. S. złożył zarzuty do wydanego tytułu wykonawczego. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż wiata nie została rozebrana i obowiązek nie został wykonany oraz uznanie, iż strona nie chciała nigdy przenieść czy rozebrać wskazanych wiat, co jest nieprawdą. Wobec powyższego wniósł o uchylenie tytułu wykonawczego i ustalenie, że wiaty zostały rozebrane, a w takim przypadku nie należy wystawiać tytułu wykonawczego. Podkreślił, że wiata nr V została usunięta, a "aktualne zabudowy są wykonane "pod zgłoszenie z dnia [...] r." dotyczące budowy dziesięciu wiat na sąsiedniej działce "2", które z uwagi na potrzebę zakończenia procesu utwardzenia terenu będą przeniesione w najbliższym czasie". Postanowieniem z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., działając na podstawie art. 34 § 4 w związku z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oddalił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w związku z tytułem wykonawczym nr [...] dotyczącym wykonania obowiązku rozbiórki wiaty magazynowej nr V. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wyjaśnił, że pierwszy zarzut dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wiata nr V nie została rozebrana i obowiązek nie został wykonany, organ rozpatrzył jako wymieniony w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz ustalił, że brak było podstaw do stwierdzenia nieistnienia obowiązku, gdyż zobowiązany nie wykazał, że obowiązek już nie istnieje. Jak wynika z poczynionych ustaleń wiata nr V nie został rozebrana i usunięta. Nadto w ocenie organu wiata ta została rozbudowana i przebudowana do wymiarów szer.9,75m x dł. 9,70m x wys. od 4,00 do 2,50m. Pomimo oświadczenia zainteresowanego, że wiata została rozebrana, a obiekt istniejący został wybudowany na podstawie zgłoszenia z dnia [...]r., organ zaznaczył, że zgłoszenie to dotyczyło działki o nr "3". Wobec powyższego stwierdził, że zarzut oparty na podstawach wskazanych w art. 33 ust. 1 ustawy nie może być uwzględniony i brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się do drugiego zarzutu organ uznał, że brak jest dokumentów uznających twierdzenia strony, a nadto zarzut ten nie ma podstawy w art. 33 ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł D. S. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wiata nr V nie została rozebrana i obowiązek nie został wykonany oraz uznanie, że czynności kontrolne z dnia [...]r. potwierdziły, że wiata nr V nie została rozebrana, a przeciwnie została rozbudowana. Wniósł o uchylenie tego postanowienia i nakazanie urzędowi dokonania prawidłowych ustaleń. Powtórzył, że opisana w protokole przez organ wiata wybudowana została na podstawie zgłoszenia z [...]r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie po przywołaniu treści art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził, że prawidłowo organ pierwszej instancji uznał zarzuty złożone przez D. S. za niezasadne. Prawidłowo organ pierwszej instancji dokonał kwalifikacji jako zarzut wymieniony w art. 33 ust. 1 ustawy. W świetle poczynionych ustaleń słusznie organ pierwszej instancji uznał, że nie jest on zasadny, gdyż obowiązek nie został wykonany. Potwierdziły to oględziny przeprowadzone w dniu [...]r., których ustalenia zostały zawarte w protokole. Wynika z niego, że wiata nr V nie została rozebrana i w miejscu jej usytuowania znajduje się wiata o wymiarach dł. 9,70m x szer. 9,75m i wys. 4,0 do 2,25m. W świetle powyższego należało uznać, że organ egzekucyjny trafnie uznał, iż powyższy obowiązek nie został wykonany. Odnosząc się do prawidłowości wystawienia tytułu wykonawczego organ odwoławczy, po zacytowaniu art. 27 ustawy, potwierdził jego zgodność z przepisami, podkreślając, iż spełnia ona wszystkie wymagania tytułu wykonawczego w egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym. W skardze do sądu administracyjnego D. S. zarzucił postanowieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. naruszenie art. 10 oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie, art. 136, art. 15 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zlecenie przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości organowi pierwszej instancji zamiast uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznani, naruszenia art. 7 i art. 85 Kodeksu poprzez błędne przeprowadzenie dowodu z oględzin i ustalenie, że wiata nr V nie została rozebrana podczas, gdy ustalono, że nastąpiła jej przebudowa i rozbudowa, a organ w żaden sposób nie wykazał, że nowa wiata nie jest obiektem powstałym po rozebraniu poprzedniej wiaty, na podstawie dokonanego zgłoszenia oraz przyjęcie, że obiekty, które zostały rozebrane znajdowały się na działce nr "3", a na działce nr "1" nigdy nie było obiektu, w związku z czym decyzja jest niewykonalna, naruszenie art. 79 Kodeksu poprzez niezawiadomienie strony o terminie oględzin na 7 dni przed dokonywaną czynnością, a także naruszenie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez ustalenie, że istniejący obiekt jest nielegalny, podczas gdy organ przyjął zgłoszenie robót budowlanych w tym miejscu. Uwzględniając powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji (powinno być postanowienia) w całości i rozstrzygniecie sprawy poprzez umorzenie postępowania lub uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentację przedstawioną w toku postępowania administracyjnego. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, gdyż przedmiotowa wiata została rozebrana. W jego ocenie organ w żaden sposób nie wykazał, że istniejąca nowa wiata powstała wskutek przebudowy wiaty istniejącej. Wyjaśnił, że praktycznie nie da się tego zrobić. Stwierdził, że nowa wiata powstała na podstawie dokonanego zgłoszenia i jest legalna. Powstała ona po rozmontowaniu poprzedniej wiaty i postawieniu nowej wiaty w tym miejscu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o jej oddalenie podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ podkreślił, iż nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż naruszone zostały wskazane przez niego przepisy. Dodał, iż w trakcie oględzin przeprowadzanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. skarżący był obecny i podpisał protokół wraz z jego ustaleniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do wzruszenia go zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Zatem kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności. Zasadnie bowiem organy obu instancji nie dopatrzyły się wystąpienia przesłanek obligujących organ egzekucyjny do zawieszenia lub umorzenia postępowania egzekucyjnego wymienionych, wymienionych enumeratywnie w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1066 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2014, poz. 1619). Jest poza sporem, że zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. nakazał D. S – właścicielowi "A" z siedzibą w K. rozbiórkę wiaty nr V usytuowanej na działce nr "1" przy ulicy [...] w K., wykonanej bez pozwolenia na budowę. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. Tak więc jest poza sporem, że skarżący obciążony został obowiązkiem dokonania rozbiórki wymienionej wiatry. Wobec braku reakcji na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r. w przedmiocie udzielenia informacji o wykonaniu tego obowiązku, organ wystosował do zobowiązanego upomnienie (z dnia [...].) a następnie w dniu [...]r. wystawił tytuł wykonawczy. Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, lecz organ ten nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W niniejszej sprawie obowiązek wynika zaś prawomocnej decyzji nr [...] z dnia [...][...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. Podstawą złożenia zarzutów jest art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który taksatywnie wymienia przyczyny ich złożenia. Wniesienie zarzutów z innych przyczyn, niż wymienione, nie upoważnia organu egzekucyjnego do rozpatrzenia takich zarzutów. W niniejszej sprawie skarżący powołał się na fakt rozebrania przedmiotowej wiaty czyli na wykonanie nałożonego obowiązku (art. 33 ust. 1 pkt 1 ). Jak wynika jednak z przeprowadzonej w dniu [...]r. kontroli zabudowy na działce nr "1" w K. przy ulicy [...], inspektorzy stwierdzili, że wiata nr V nie została rozebrana i w miejscu jej usytuowania potwierdzono istnienie wiaty o wymiarach dł. 9,70m x szer. 9,75 i wys. od 4,00 do 2,50m, o spadku dachu w kierunku wschodnim i okrytej folią. Twierdzenia skarżącego, że dawna wiata została rozebrana, a istniejąca wiata jest nową wiatą wybudowaną zgodnie ze zgłoszeniem z dnia [...]r. Nr [...]. jest gołosłowne i nie poparte żadnym dowodem. Nadto protokół z kontroli został podpisany przez skarżącego, co potwierdza uczestniczenie skarżącego w przeprowadzeniu tej czynności. Trzeba podkreślić, iż prawo budowlane nie zawiera legalnej definicji pojęcia "rozbiórka". Odnosząc się jednak do potocznego znaczenia tego słowa, a także mając na uwadze treść art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, celem rozbiórki jest likwidacja skutków procesu budowy (czyli obiektu wykonanego w określonym miejscu). Za rozbiórkę wybudowanego w danym miejscu obiektu należy uznać usunięcie tego obiektu z miejsca, w którym został on wybudowany (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1764/07). W rozpatrywanej sprawie rozbiórką będzie zatem całkowite usunięcie wybudowanej niezgodnie z przepisami prawa we wskazanym miejscu wiaty nr V. Nie jest przekonujące tłumaczenie skarżącego, iż wiata nr V została rozebrana, a następnie, po otrzymaniu potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia z dnia [...]r., wybudowana została w tym miejscu nowa wiata. Trzeba zwrócić uwagę, że w zgłoszeniu dokonanym przez skarżącego w dniu [...]r. (czyli już po wystawieniu tytułu wykonawczego przywołującego w podstawie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] nakazującego rozbiórkę wiaty nr V usytuowanej na działce nr "1"). D. S. zgłosił zamiar budowy wiaty powyżej 25 m² o wymiarach 10m x 10m – jako wiaty samochodowej na działce nr "3" ("2"). Z kolei przywołana w tytule wykonawczym wiata nr V – zlokalizowana była na działce nr "1". Jak wynika natomiast z ustaleń dokonanych przez organ pierwszej instancji podczas przeprowadzanych w dniu [...] r. oględzin terenu nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...] (działki "1"), na których wybudowane zostały samowolnie wiaty objęte decyzjami rozbiórkowymi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., część z tych wiat została rozebrana, m.in. wiata nr I, nr II, nr VI, ale wiata nr V nie została rozebrana. Inwestor nie zezwolił na wejście do środka wiaty, nie zmienia to jednak faktu, że nie doprowadzono do całkowitej likwidacji wiaty nr V na przedmiotowej działce. Uwzględniając zatem powyższe należy stwierdzić, iż prawidłowo orzekające w sprawie organy ustaliły, iż brak jest podstaw do uznania zarzutu skarżącego tj. błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż wiata nie została rozebrana i obowiązek został wykonany. Wobec jednoznacznego ustalenia organów, iż obowiązek rozbiórki wiaty nr V nie został przez skarżącego wykonany, brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. . Podzielić też trzeba stanowisko organów, że drugi zgłaszany zarzut tj. uznanie, iż "strona nie chciała nigdy przenieść czy rozebrać wskazanych wiat jest nieprawdą", nie znajduje podstawy w wymienionym powyżej przepisie, -zatem słusznie organy uznały, iż brak jest podstaw do uznania do za zasadny Nie podziela też Sąd argumentów skargi, a mianowicie naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżący był prawidłowo powiadamiany o czynnościach kontrolnych i brał udział m.in. w oględzinach przeprowadzonych w dniu [...]r. , co potwierdza podpis na sporządzonym z tej czynności protokole. Nie można więc podzielić jego stanowiska, że był pozbawiony możliwości wypowiedzenia się co do dowodu ( w związku z zarzutem naruszenia art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego). Mając powyższe na uwadze brak było podstawy do uwzględnienia zarzutów na podstawie art. 33 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.