II SA/Gl 430/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu B. I. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 lutego 2026 r. nr SKO.PS/41.5/59/2026/1389 w przedmiocie odmowy umorzenia w części opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw Pismem z dnia 2 marca 2026 r. (data nadania) B. I. (dalej: "skarżąca") wniosła sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 lutego 2026 r., nr SKO.PS/41.5/59/2026/1389, w przedmiocie odmowy umorzenia w części opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 kwietnia 2026 r. (pismo z dnia 9 kwietnia 2026 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Skarżąca wezwanie odebrała w dniu 13 kwietnia 2026 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na mocy art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Pismo z dnia 9 kwietnia 2026 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącej w dniu 13 kwietnia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upłynął w dniu 20 kwietnia 2026 r. W terminie tym skarżąca nie złożyła podpisu pod sprzeciwem w siedzibie Sądu ani też nie nadesłała jego podpisanego egzemplarza. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.