II SA/Gl 434/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. i K. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga A. O. i K. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził nieważność ostatecznej decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Organ pouczył skarżących, iż od przedmiotowej decyzji przysługuje stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Stosując się do pouczenia zawartego w decyzji, skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu. Stwierdzić zatem należy, iż skarga została wniesiona do Sądu Administracyjnego, mimo, że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 p.p.s.a. środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, co powoduje jej niedopuszczalność. Skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. Decyzja stwierdzająca nieważność decyzji jest decyzją w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm., zwanej dalej kpa) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 kpa). Tym samym w przedmiotowej sprawie skarżącym służył środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu wyższego stopnia, a więc do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekła jak w sentencji postanowienia.