II SA/Gl 435/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Z.Z. wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...]utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r., nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości [...]zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 maja 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. kwoty jaką kwestionuje, a w szczególności, czy stanowi ją cała wysokość nałożonej kary. Na dokonanie tej czynności wyznaczono termin siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której przyznania domaga się strona w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie istotą żądania zawartego w skardze (co zostało także przedstawione w odwołaniu) jest zmniejszenie nałożonej przez organ kary pieniężnej, która w ocenie skarżącego jest niewspółmierna do przewinienia. Skarżący jednakże nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powołane wyżej wezwanie - w dniu 29 maja 2015 r., w imieniu skarżącego odebrała jego żona D.Z. (jako dorosły domownik). W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 5 czerwca 2015 r. (tj. w piątek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganej czynności, nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 215 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.