II SA/Gl 436/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzew i krzewów postanawia: umorzyć postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie. Dnia [...] r. (data stempla pocztowego) Gmina C. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzew i krzewów. Skargę tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniło w całości. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło bowiem zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], przekazując zarazem sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. O powyższym poinformowano tut. Sąd w piśmie z dnia [...] r. stanowiącym odpowiedź na skargę, do którego dołączono zapadłą w trybie autokontroli decyzję z dnia [...] r. wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia w wyniku uprawnień autokontrolnych organu wynikających z art. 54 § 3 ustawy przestał istnieć przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy znalazła w niej zastosowanie. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 wyżej powołanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.