II SA/Gl 44/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi B. K. i H. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. Jak wynika z akt sprawy decyzją Nr [...] z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nakazał B. i H. K. wykonanie wskazanych robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji – nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 1 w N., do stanu zgodnego z warunkami technicznymi, a mianowicie: zamurowania na piętrze dwóch otworów okiennych od strony działki sąsiedniej o nr ewid. 2, zamurowania dodatkowo wykonanego otworu okiennego na parterze klatki schodowej w dobudowanej części domu oraz doprowadzenia konstrukcji dachu oraz ściany oddzielenia pożarowego tego budynku do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Upomnieniem z dnia [...]r. doręczonym małżonkom K. w dniu [...]r. strony zostały wezwane do wykonania nałożonych na nich obowiązków związanych z doprowadzeniem budynku mieszkalnego w N. do stanu zgodnego z prawem, wraz z pouczeniem o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Dnia [...]r. wystawiony został przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. tytuł wykonawczy, w którym pouczono zainteresowanych o możliwości, w terminie 7 dni, zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Z kolei postanowieniem Nr [...] organ ten zdecydował o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł., w podstawie tego postanowienia wymieniając art. 64a § 1, art. 121 § 2 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U z 2005, Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Zobowiązani wnieśli zarówno zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, jak i zażalenie na postanowienie o nałożeniu grzywny. W obydwu pismach wskazali na podobne przyczyny, a przede wszystkim stwierdzili, że skoro w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazano jako datę wykonania nałożonych obowiązków – dzień [...]r., a w wyniku złożonego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzję tę utrzymał w dniu [...]r., to decyzja organu pierwszej instancji w dniu jej uprawomocnienia się stała się niewykonalna, gdyż obowiązki nakazano im wykonać do dnia [...]r. W zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny B. K. podniosła dodatkowo, iż jakkolwiek była inwestorem z tytułu współinwestowania prowadzonych robót, to jednak wyłącznym właścicielem działki, na której znajduje się przedmiotowy budynek mieszkalny, jest jej mąż H.K., gdyż działka ta nie jest objęta małżeńską wspólnością ustawową. Przywołując zatem przepisy Kodeksu cywilnego dodała, że własność nieruchomości ex lege rozciąga się na własność budynków (art. 48 i art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego). Zatem nie posiada ona tytułu prawnego do samodzielnego wykonywania w przedmiotowym budynku jakichkolwiek robót budowlanych bez zgody małżonka, a tym samym nie może być adresatem nakazów zawartych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. Tak więc zaistniała sytuacja błędu co do osoby zobowiązanego, co oznacza iż odpadła przesłanka nałożenia na nią grzywny w celu przymuszenia, gdyż zgodnie z art. 119 § 1 ustawy, może ona być nałożona tylko na osobę zobowiązaną. Także w stosunku do H. K. nie zaistniały przesłanki do nałożenia na niego tej grzywny, gdyż niezależnie od podnoszenia niewykonalności wskazanej decyzji z dnia [...]r., wykonał on nałożony obowiązek zamurowania okien, co oznacza wykonanie obowiązków określonych w punkach 1 i 2 tej decyzji, zaś doprowadzenie konstrukcji dachu do stanu zgodnego z projektem nie jest możliwe bez wejścia na sąsiednią działkę, co sąsiad uniemożliwia, a wejście samowolne oznaczałoby "przestępstwo naruszenia miru domowego", a organ nie może przymuszać do popełnienia przestępstwa. Postanowieniem z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ ten wyjaśnił, że przed wydaniem postanowienia o nałożeniu grzywny celem przymuszenia – organ egzekucyjny winien przeprowadzić oględziny celem sprawdzenia wykonania decyzji, a nadto powinien sprawdzić, czy rzeczywiście wykonanie pozostałych robót wymaga wejścia na teren działki sąsiedniej. Poczynione ustalenia winny być zawarte w przygotowanym z tych oględzin protokole. Z kolegi obowiązkiem inwestora jest dołożenie wszelkich starań, aby wykonać nałożone decyzją obowiązki. Stąd też zarzut przymuszenia przez organ do działania niezgodnego z prawem jest bezzasadny. Pozostałe podniesione argumenty, w ocenie organu odwoławczego, dotyczą postępowania administracyjnego i nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu egzekucyjnym. W wyniku ponownie prowadzonego postępowania, organ egzekucyjny na podstawie przeprowadzonych oględzin (protokół z dnia [...]r. i dnia [...]r.) ustalił stan faktyczny sprawy i w dniu [...]r. wydał tytuł wykonawczy, wskazując w nim jako podstawę obowiązku decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r., powtarzając jako treść obowiązku wymienione we wskazanej decyzji prace budowlane, zaś postanowieniem z tej samej daty, działając na podstawie art. 64a § 1, art. 121 § 2 i art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na H. i B. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł, z powodu uchylenia się od obowiązku wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...]r. oraz obowiązek wniesienia opłaty egzekucyjnej, określając dla wykonania nałożonych obowiązków termin 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz powołał się na przeprowadzone oględziny, potwierdzające brak wykonania nałożonych decyzją z dnia [...]r. prac budowlanych wraz z informacją dodatkową, iż doprowadzenie konstrukcji dachu oraz ściany oddzielenia pożarowego do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem możliwe jest bez konieczności wejścia na teren sąsiedniej działki. Opierając się na powyższych ustaleniach organ stwierdził, że zgodnie z art. 7 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy stosować spośród środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie te środki, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku i które są najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Grzywna w celu przymuszenia ma na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku przez zobowiązanego własnymi środkami i uniknięcia obciążenia kosztami wykonania zastępczego. Wobec braku wykonania nałożonych decyzją prac budowlanych, postanowienie o nałożeniu grzywny jest w pełni uzasadnione. Przedmiotową grzywnę ustalono zgodnie z art. 121 § 2 ustawy, a jej wysokość została ustalona z uwzględnieniem zasady celowości i skuteczności zastosowanego środka, tak by doprowadzić do wykonania nałożonych obowiązków przez zobowiązanych. Jednocześnie organ pouczył, iż brak wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym spowoduje, mocą art. 122 § 2 pkt 2 ustawy, wykonanie zastępcze, a nie uiszczona grzywna podlegać będzie ściągnięciu. W zażaleniu na powyższe postanowienie H. i B. małżonkowie K. wnieśli o uchylenie w całości tego postanowienia. Wskazali, że zaskarżone przez nich postanowienie zostało im doręczone w dniu [...]r. wraz z tytułem wykonawczym z dnia [...]r., chociaż tytuł ten nie został wskazany w postanowieniu nakładającym na nich grzywnę w celu przymuszenia, gdzie powołano się na poprzedni tytuł wykonawczy z dnia [...]r. Wyjaśnili, że pomimo stwierdzenia wykonania w części przedmiotowych robót budowlanych, ponownie zostali wezwani do wykonania wszystkich wymienionych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. robót, bez uwzględnienia tego, co zostało już wykonane. Podnieśli, iż nie uczestniczyli w przeprowadzonych oględzinach i nie mogli zaprezentować swego stanowiska w sprawie, a tym samym nie uwzględniono zamurowania okien od strony działki sąsiedniej nr 2 i okna w dobudowanej części. W zakresie doprowadzenia konstrukcji dachu do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem, podtrzymali swoje twierdzenia, iż prace te nie są możliwe do wykonania bez wejścia na działkę sąsiednią, a zgody na takie wejście nie mogą uzyskać od sąsiada. Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, wyznaczając nowy termin wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym na 30 dni od dnia doręczenia tego postanowienia, a w pozostałej części utrzymał to postanowienie. W uzasadnieniu, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania administracyjnego i egzekucyjnego, organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżonym postanowieniem organ pierwszej instancji nałożył na skarżących grzywnę w celu przymuszenia z powodu uchylania się przez zobowiązanych od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W ocenie rozpatrującego zażalenie organu organ pierwszej instancji pomyłkowo powołał się w swoim rozstrzygnięciu na "stary" tytuł wykonawczy, co należy potraktować jako oczywistą omyłkę. Nie wpływa to jednak w sposób istotny na prowadzone postępowanie egzekucyjne, jako, że treść obowiązku zawartego w tytule wykonawczym z dnia [...]r., który został dołączony do kwestionowanego postanowienia jest tożsama z treścią tytułu wykonawczego z dnia [...]r., jako że oba dotyczą wykonania tej samej decyzji, a mianowicie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż na podstawie załączonej do akt sprawy dokumentacji, w szczególności z protokołów przeprowadzonych oględzin, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, iż skarżący nie wykonali wszystkich obowiązków przewidzianych w tytule wykonawczym, a mianowicie uznając zamurowanie okien luksferami od strony sąsiedniej działki, nie zamurowano okna w dobudowanej klatce schodowej oraz nie doprowadzono dachu do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym. Jednocześnie wskazano, iż nie uznano argumentów skarżących o braku możliwości wejścia na działkę sąsiednią w celu wykonania prac budowlanych dotyczących dachu, gdyż sąsiad wyraził zgodę na takie wejście. Dodatkowo organ odwoławczy podkreślił, iż nawet w przypadku braku takiej zgody, zobowiązani mogą na podstawie obowiązujących przepisów uzyskać prawo wejścia na tę nieruchomość w celu przeprowadzenia niezbędnych robót budowlanych. Wyjaśnił nadto, iż grzywna w celu przymuszenia, jako środek egzekucyjny, prowadzić ma bezpośrednio do wykonania nałożonych obowiązków i nie ma charakteru sankcji karnej. Dodał, iż na podstawie art. 125 § 1 powoływanej ustawy w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożona, a nieuiszczona lub nieściągnięta grzywna albo jej część, podlega umorzeniu na wniosek zobowiązanego. Uznając jedynie, iż termin wyznaczony przez organ pierwszej instancji dla wykonania obowiązku – czyli 7 dni- jest zbyt krótki, dokonał jego zmiany na dni 30 od daty doręczenia postanowienia. Niezadowoleni z powyższego rozstrzygnięcia H. i B. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, żądając uchylenia zarówno zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., jak i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie nałożonej grzywny w celu przymuszenia w kwocie 5.000 zł, a także wydanych w sprawie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., jak i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w sprawie uznania za nieuzasadnione złożonych zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]r. W uzasadnieniu odnosząc się do całego prowadzonego postępowania egzekucyjnego, przedstawili jego przebieg wskazując, że zgłaszając zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego powołali się na przesłankę określoną w art. 33 pkt 5 ustawy, a mianowicie na niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Jednocześnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na nich grzywnę w celu przymuszenia. Chociaż pierwsze postanowienie w tym zakresie zostało uchylone przez organ odwoławczy w wyniku złożonego zażalenia, to kolejnym postanowieniem po raz wtóry nałożono na nich grzywnę w celu przymuszenia w takiej samej wysokości. Rozstrzygniecie to, pomimo złożonego zażalenia, zostało utrzymane w mocy. Skarżący podnieśli, iż zgłaszane przez nich argumenty zostały zupełnie pominięte w sprawie. Nikt nie wziął pod uwagę faktu, przynajmniej częściowego, wykonania nałożonych, decyzją wymienioną w tytułach wykonawczych z dnia [...]r. i z dnia [...]r., obowiązków, a mianowicie zamurowania okien. Dodatkowo nie uwzględniono, że wykonanie drugiego z obowiązków, czyli doprowadzenie konstrukcji dachu do stanu zgodnego z projektem nie jest możliwe bez wejścia na sąsiednią nieruchomość, której to zgody od jej właściciela nie posiadają i dlatego nie jest możliwe wykonanie tych prac budowlanych. Skarżący podnieśli także, iż nie mogą zgodzić się z solidarnym charakterem nałożonej grzywny, szeroko komentując stanowisko zajęte przez organy egzekucyjne. W ich ocenie solidarny charakter obowiązku mógłby być uzasadniony w przypadku, gdyby byli współwłaścicielami nieruchomości, na której realizowana była przedmiotowa inwestycja. Tymczasem wykonane roboty budowlane w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym w N. prowadzone były na nieruchomości należącej wyłączenie do H. K. Nieruchomość oznaczoną jako działka nr 1, uzyskał on w drodze umowy darowizny na 9 lat przed zawarciem związku małżeńskiego z B. K. i nie jest ona objęta wspólnością małżeńską, wchodząc w skład jego majątku odrębnego. Mając więc powyższe na uwadze B. K. nie będąc współwłaścicielką tej działki nie ma żadnego władztwa uprawniającego ją do wykonania jakichkolwiek robót budowlanych, a z tytułu inwestora przysługuje jej co najwyżej roszczenie o zwrot nakładów poczynionych na majątek męża. Oznacza to tym samym, że skierowanie względem niej nakazu wykonania określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym, stanowiącym przedmiot odrębnej własności męża, jest bezprawne i bezpodstawne. Dodatkowym pismem z dnia [...] r. małżonkowie K. uzupełnili złożoną skargę poprzez nadesłanie kserokopii skróconego aktu małżeństwa oraz kserokopii odpisu z księi wieczystej [...]w celu potwierdzenia bezpodstawności prowadzenia egzekucyjnego wobec B. K. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi, w pełni podtrzymał dotychczasową swoją argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Zgodnie z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Zatem kontrolują czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.)). Przy czym, po myśli art.134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarżący skorzystali zarówno z możliwości wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, jak i zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Przedmiotem kontroli w mniejszej sprawie była kwestia zgodności z prawem postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sprawa legalności postanowienia w przedmiocie zarzutów co do prowadzenia samego postępowania egzekucyjnego, była przedmiotem odrębnego orzekania (sprawa o sygn. II SA/GL 43/10). Oba te środki okazały się nieskuteczne. Instytucję grzywny w celu przymuszenia regulują przepisy rozdziału 2 działu III ustawy z dnia 17 czerwca 1066 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dotyczące egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Normujący kwestie nakładania grzywny art. 122 § 1 wskazuje, iż organ egzekucyjny, który nakłada grzywnę, doręcza zobowiązanemu postanowienie o nałożeniu grzywny i odpis tytułu wykonawczego wystawionego zgodnie z art. 27 ustawy, po uprzednim bezskutecznym upomnieniu. W analizowanej sprawie upomnienie doręczono skarżącym w dniu [...]r. Wskazać w tym miejscu trzeba, że kontroli Sądu poddane zostały rozstrzygnięcia wydane przez organy egzekucyjne w wyniku postępowania prowadzonego ponownie po uchyleniu pierwszego postanowienia z dnia [...]r. przez organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] r.. Trzeba też wskazać, iż w niniejszej sprawie wierzyciel był jednocześnie organem egzekucyjnym. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. przystąpił do egzekucji na podstawie wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego, a w zasadzie w przeprowadzonym postępowaniu dwukrotnie wystawiał tytuł wykonawczy, pierwszy w dniu [...]r. oraz drugi w dniu [...]r. Dodać trzeba, iż oba tytuły wykonawcze jako podstawę wskazywały decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r., która jest decyzją ostateczną i prawomocną. Organ egzekucyjny, który równocześnie jest organem merytorycznym nie dopatrzył się podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania nadzwyczajnego w stosunku do decyzji ostatecznej, a zatem w tej sytuacji obowiązkiem organu egzekucyjnego było wszczęcie postępowania egzekucyjnego, niezbędnego dla wykonania tej decyzji. Zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa określonym w art. 121 § 1 i § 2 oraz art. 122 ustawy. Podkreślić przy tym trzeba, iż pomimo wydania w sprawie dwóch tytułów wykonawczych, w ocenie Sądu zupełnie zbędnie, nie wpłynęło to na legalność prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wprawdzie organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia stwierdził, iż powołanie się przez organ pierwszej instancji na "stary tytuł wykonawczy należy uznać za oczywistą omyłkę", co "nie wpływa jednakże w sposób istotny na prowadzenie postępowania egzekucyjnego", to trzeba stwierdzić, iż dopóki wystawiony tytuł wykonawczy nie zostanie skutecznie zakwestionowany, to pozostaje on w obrocie prawnym jako obowiązujący. W przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy z dnia [...]r. nie został skutecznie podważony a zatem nie było potrzeby wystawiania nowego tytułu. Trzeba w tym miejscu zauważyć, iż oba tytuły posiadają tożsamą treść, będąc oparte na tej samej podstawie – decyzji z dnia [...]r. W ocenie Sądu organ pierwszej instancji prawidłowo, pomimo wydania w dniu [...]r. drugiego tytułu wykonawczego, przywołał w swoim postanowieniu tytuł wykonawczy z dnia [...]r. Wyjaśnić trzeba, iż przewidziany w art. 119 cytowanej powyżej ustawy środek egzekucyjny należy do tzw. środków przymuszających, a nie zaspokajających, czyli przewidziana w nim grzywna w celu przymuszenia nie ma charakteru sankcji lecz stanowi formę ekonomicznej presji mającej na celu skłonienie zobowiązanego (zobowiązanych) przez dolegliwość finansową do określonego zachowania się. Zgodnie z art. 7 § 2 wskazanej ustawy organ egzekucyjny stosuje bowiem środki, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, wykonanie nałożonego na skarżących obowiązku powinno polegać na doprowadzeniu budynku mieszkalnego na działce nr 1 w N. przy ulicy [...] do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie na piętrze dwóch otworów okiennych od strony działki sąsiedniej o nr ewid. 2, zamurowaniu dodatkowo wykonanego otworu okiennego na parterze klatki schodowej w części dobudowanej (nie uwzględnionego w zatwierdzonym projekcie) oraz doprowadzeniu konstrukcji dachu oraz ściany oddzielenia pożarowego do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem. Nie podlega sporowi, że wymienione obowiązki nie zostały w całości wykonane przez strony zobowiązane, a zatem zasadnie organ egzekucyjny zastosował wskazany powyżej środek egzekucyjny. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż nie mogły być one uznane za uzasadnione. Podkreślić trzeba, że zarzuty dotyczące niewykonalności nałożonego obowiązku były podstawą zgłoszonych przez zainteresowanych zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego i zostały rozpatrzone w odrębnym postępowaniu. Nie mogły zatem wpłynąć na ocenę legalności niniejszego postępowania. Z kolei argumenty podnoszone jako dowody błędnego wskazania osoby zobowiązanej – B. K., nie mogą być uwzględnione, gdyż w decyzji będącej podstawą niniejszej egzekucji jest ona wskazana jako osoba zobowiązana. Jak już wskazywano decyzja ta jest ostateczna i podlega wykonaniu. Nie można zatem w postępowaniu egzekucyjnym rozpatrywać ewentualnych zarzutów kierowanych w stosunku do tej decyzji. Dodatkowo podkreślić trzeba, że zastosowany środek, co już podkreślono, ma charakter przymuszający, czyli przewidziana grzywna stanowi formę ekonomicznej presji mającej na celu skłonienie zobowiązanego (zobowiązanych) przez dolegliwość finansową do wykonania nałożonego obowiązku. Charakter ten potwierdza dodatkowo przepis art. 125 cytowanej ustawy, zgodnie z którym "w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenie podlegają umorzeniu". Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę.