II SA/Gl 443/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2025 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 6 lutego 2025 r. nr SKO.UL/41.7/490/2024/20322/RS w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącego J. R., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta C. z dnia 7 listopada 2024 r. o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr [...], [...], [...] położonych w C.- obręb S. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżący we wniosku o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania budynku z ustaleniami planu miejscowego wskazał, iż budynek obecnie jest wykorzystywany jako budynek usługowy - gospodarstwo agroturystyczne. Natomiast skarżący planuje, by budynek ten był budynkiem usługowo - mieszkalnym z przeznaczeniem minimum części parterowej pod usługi. Organ podniósł, że rozstrzygnięcie poprzednio wydane w sprawie dotyczącej przedmiotowego wniosku, zostało uchylone wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 281/24. Ponownie prowadząc postępowanie organ I instancji wezwał wnioskodawcę do przedłożenia projektu zagospodarowania działki, a także zlecił geodecie naniesienie linii rozgraniczających strefy planistyczne dla działek o numerach [...], [...], [...]. Po analizie zebranego materiału dowodowego Burmistrz Gminy i Miasta C. postanowieniem z 7 listopada 2024 r., odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia. Organ odwoławczy podniósł, że mając na uwadze związanie wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 281/24, w pierwszej kolejności ustalił, na jakim terenie znajduje się przedmiotowy budynek. Wskazał, że przeznaczenie działek nr [...], [...], [...] reguluje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta C. wprowadzony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] r. Budynek wskazany we wniosku znajduje się na działce nr [...], pozostałe działki nie są zabudowane. Zgodnie z ww. planem miejscowym działka nr [...] znajduje się na terenach usługowych (symbol planu: U) oraz terenach przewietrzania (symbol planu E2). W aktach sprawy znajduje się wyrys z miejscowego planu z [...] r., który z uwagi na skalę 1:5000 nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii. Natomiast z mapy w skali 1:500, na którą geodeta naniósł linie rozgraniczające strefy planistyczne, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotowy budynek usługowy - gospodarstwo agroturystyczne znajduje się w całości na terenie o symbolu E2 tj. na terenie przewietrzania. Natomiast z przedłożonego przez stronę projektu zagospodarowania terenu wynika, że budynek w całości miał znajdować się na terenie usługowym. Organ podkreślił, że dokument sporządzony na zlecenie organu to mapa zasadnicza obrazująca rzeczywiste położenie budynku, po jego wybudowaniu. Ponadto linie rozgraniczające poszczególne strefy planistyczne naniósł geodeta wskazując przy tym, że podstawą była "papierowa wersja Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy i Miasta C.". Jest to zatem dokument o zdecydowanie większej wartości dowodowej, który pozwala na jednoznaczne wskazanie, w jakiej strefie planistycznej znajduje się przedmiotowy budynek. Organ po analizie ww. dokumentów stwierdził, że budynek w całości znajduje się na terenie o symbolu E2. Podstawową funkcją tych terenów jest przewietrzanie ( § 34 ust. 1 planu miejscowego), co sprawia, że jakakolwiek zmiana sposobu użytkowania budynku nie jest zgodna z planem miejscowym. Plan miejscowy w § 34 ust. 2 pkt 1 dopuszcza przebudowę, nadbudowę istniejących obiektów mieszkalnych i gospodarczych wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Przepis powyższy, co do zasady ma zastosowanie do budynków istniejących przed dniem wejścia w życie planu miejscowego. Dodatkowo przepis ten dotyczy budynków mieszkalnych i gospodarczych, podczas gdy przedmiotowy budynek jest budynkiem usługowym. Jednocześnie plan miejscowy zabrania realizacji budynków mieszkalnych i gospodarczych wolno - stojących (vide: § 34 ust. 3 pkt 1). Organ wskazał, że analiza ww. przepisów jednoznacznie wskazuje na brak możliwości realizacji zabudowy mieszkaniowej na terenie o symbolu E2. Nie jest więc możliwe dokonanie zmiany sposobu użytkowania w zakresie wskazanym we wniosku. Nie zachodzą też przesłanki do zastosowania art. 7a k.p.a. bowiem przepisy te są jednoznaczne. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł zarzut naruszenia przy wydaniu powyższego postanowienia przepisów prawa materialnego oraz postępowania, poprzez błędną ich interpretację i niezastosowanie, a także zarzucił, że organ błędnie dokonał oceny usytuowania budynku w MPZP, a w wyniku tego doszło do naruszenia : - art. 218 k.p.a, poprzez odmowę wydania wnioskowanego zaświadczenia; - art. 219 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe, bezpodstawne zastosowanie; art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie; art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (t.j. Dz.U z 2023r., poz, 682 z późn. zm.) poprzez jego błędną interpretację. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przez organ zasady uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli i zasady pogłębiania zaufania do organów administracji i Państwa. Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. wniósł o uwzględnienie skargi i o stwierdzenie, że ocena wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obiektu budowlanego: budynku usługowego - gospodarstwo agroturystyczne na: budynek usługowy, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a tym samym postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta C. z dnia 7 listopada 2024 roku o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek oznaczonych numerami [...], [...], [...] położonych w C., obręb S. była bezpodstawna i wadliwa, tak samo jak dokonana na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego - ocena dokonana przez SKO. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ. W uzasadnieniu skargi zawarł stwierdzenia sprowadzające się do kwestionowania ustaleń organu, według których przedmiotowy budynek usługowy - gospodarstwo agroturystyczne znajduje się w całości na terenie o symbolu E2 - strefy przewietrzania. Ponadto skarżący podniósł, że dokonana przez organ ocena stanu faktycznego i prawnego w sprawie jest wadliwa, albowiem; - przedmiotowy obiekt budowlany - budynek został wybudowany zgodnie z decyzją Starosty [...] z dnia 3 września 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę; - przedmiotowy budynek został wybudowany na podstawie w/w pozwolenia na budowę i zgodnie z innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym prawa miejscowego; - w dniu 9 września 2022 r. PINB wydał zaświadczenie, z którego wynika brak podstaw do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji administracyjnej co do zamiaru przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku; - budynek od początku był zaprojektowany i użytkowany, jako budynek, w którym mają przebywać czasowo ludzie - jako obiekt agroturystyczny, zatem budynek ten spełnia wszystkie warunki do zamieszkiwania w nim ludzi, bez jakichkolwiek ograniczeń czasowych, jak i przedmiotowych; - zmiana sposobu użytkowania budynku - w części na mieszkalny, nie wymaga żadnej przebudowy, nadbudowy, zmian architektonicznych itd. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. określa, jakie naruszenia prawa stanowią podstawę uwzględnienia skargi. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 725 ze zm.), do zgłoszenia organowi administracji architektoniczno – budowlanej, zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części należy dołączyć - zaświadczenie lub kopię zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na wstępie wskazać należało, że sprawa będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, była już poddana kontroli sądu administracyjnego, który wyrokiem z dnia 14 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 281/24, uchylił poprzednio wydane postanowienia organów obydwu instancji. Zgodnie zatem z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W niniejszej sprawie organ, ponownie rozpoznał wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności z planem miejscowym, zamierzonego sposobu użytkowania jako budynku usługowo – mieszkalnego, przedmiotowego budynku usługowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w C. W związku z tym organ ustalił, że zgodnie z planem miejscowym, działka ta znajduje się na terenach usługowych (symbol planu: U) oraz terenach przewietrzania (symbol planu E2). Natomiast z mapy sporządzonej w skali 1:500, na którą geodeta naniósł linie rozgraniczające strefy planistyczne, wynika – jak wskazał organ - w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotowy budynek usługowy - gospodarstwo agroturystyczne, znajduje się w całości na terenie o symbolu E2 tj. na terenie przewietrzania. W związku z tym organ odmówił wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania przedmiotowego budynku z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe ustalenia organu odwoławczego, które znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w aktach materiale dokumentacyjnym – są w pełni zgodne z ustaleniami organu I instancji, stanowiącymi podstawę odmowy wydania wymienionego zaświadczenia – co należało stwierdzić w ramach sądowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Ustalenia i wnioski organów obydwu instancji są zaś wynikiem prawidłowej analizy dokumentów zgromadzonych w sprawie. W szczególności zasadnie organ podkreślił w zaskarżonym postanowieniu, że z przedłożonego przez stronę projektu zagospodarowania terenu (sporządzonego w 2019 r.) wynika, iż przedmiotowy budynek w całości miał znajdować się na terenie usługowym – obrazuje to bowiem wymieniony projekt. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił wartość dowodową dokumentu sporządzonego na zlecenie organu I instancji – to jest mapy zasadniczej (w skali 1: 500) przedstawiającej rzeczywiste położenie budynku po jego wybudowaniu i linie rozgraniczające poszczególne strefy planistyczne, naniesione przez geodetę uprawnionego na podstawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy i Miasta C. z dnia [...] r. W wyniku prawidłowej analizy tych dokumentów organ stwierdził, że budynek w całości znajduje się na terenie o symbolu E2, którego funkcją jest przewietrzanie – zgodnie z § 34 ust. 1 planu miejscowego, co uzasadnia wniosek organu, że jakakolwiek zmiana sposobu użytkowania budynku nie jest zgodna z planem miejscowym. Dodatkowo organ zasadnie wskazał, że plan miejscowy w § 34 ust. 2 pkt 1 dopuszcza przebudowę, nadbudowę istniejących obiektów mieszkalnych i gospodarczych wchodzących w skład gospodarstw rolnych, a zatem przepis ten ma zastosowanie do budynków istniejących przed dniem wejścia w życie planu miejscowego, a poza tym dotyczy budynków mieszkalnych i gospodarczych, podczas gdy przedmiotowy budynek jest budynkiem usługowym. Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 K.p.a. W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem postanowień organów obydwu instancji, wydanych – jak tego wymaga art. 153 P.p.s.a. - zgodnie ze wskazaniami zawartymi w cytowanym wyżej wyroku WSA - na skutek wyjaśnienia istotnych okoliczności w nim określonych, na podstawie uzupełnionych dokumentów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych wniosków zawartych w uzasadnieniach tych postanowień. W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.