II SA/Gl 448/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu na skutek wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 448/08 co do zwrotu kosztów postępowania sądowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] i utrzymaną w nią w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu oraz orzekł, iż zaskarżony akt nie podlega wykonaniu w całości. Wobec braku wniosku A. W. o zwrot kosztów postępowania sądowego Sąd nie zamieścił w orzeczeniu rozstrzygnięcia w tym zakresie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru, odpis powołanego na wstępie wyroku wraz z uzasadnieniem odebrała w dniu [...] r. jako dorosły domownik siostra skarżącego, która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi. Skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] r., a zatem dopiero miesiąc od doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu poniesionych przez niego kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. W razie uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw (art. 200 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z literalnego brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że możliwość ubiegania się o uzupełnienie wyroku ogranicza się tylko do tych przypadków, kiedy orzeczenie sądu nie zawiera w ogóle dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy powinno było zostać zamieszczone przez sąd z urzędu. Takim dodatkowym rozstrzygnięciem, może być rozstrzygnięcie o kosztach, z zastrzeżeniem, że strona wystąpiła z żądaniem o ich zwrot w przewidzianym do tego ustawowo terminie. Powyższe oznacza, iż uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje jedynie w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznani (por. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 365, 528; także J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2006, wyd. II, s. 343, 454). Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Przy czym stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Zatem warunkiem skuteczności wniosku o zwrot kosztów postępowania jest zgłoszenie żądania w tym przedmiocie najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku. Ponadto z powołanego przepisu wynika, iż sąd w tym zakresie nie orzeka z urzędu, lecz jedynie na wniosek strony, zaś niezgłoszenie przez nią takiego wniosku oznacza brak rozstrzygnięcia przez sąd w tym przedmiocie. Podkreślić wymaga, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący został dwukrotnie pouczony o przysługującym mu uprawnieniu z art. 210 § 1 p.p.s.a. oraz o skutkach niezgłoszenia takiego wniosku w ustawowym terminie, a mianowicie przy wezwaniu z dnia 7 maja 2008 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz przy zawiadomieniu z dnia 1 lipca 2008 r. o rozprawie. Jak wynika z akt sprawy powyższe pouczenia należało w świetle przepisu art. 72 p.p.s.a. uznać za skuteczne doręczone. Mimo tych okoliczności skarżący nie wystąpił z przedmiotowym wnioskiem, a zgłosił jedynie (i to z uchybieniem terminu, o którym mowa w przepisie art. 157 p.p.s.a.) wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów. Wobec powyższego choć Sąd w rozpoznawanej sprawie uwzględnił skargę w całości, to nie mógł o żądaniu zwrotu kosztów postępowania rozstrzygnąć w wyroku, skoro skarżący o nie nie zawnioskował w zakreślonym ustawowo terminie. W konsekwencji oznacza to, że rozpoznawany wniosek o uzupełnienie wyroku jest nieusprawiedliwiony. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie przepisów art. 157 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 210 § 1 p.p.s.a. oraz art. 157 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Na marginesie wypada nadmienić, iż termin zawarty w art. 210 § 1 p.p.s.a. ma charakter ustawowy, a co za tym idzie nie może być przez sąd przedłużany ani skracany, zatem nawet gdyby skarżący zgłosił wniosek o przyznanie należnych mu kosztów po zamknięciu rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, wniosek taki jako spóźniony byłby bezskuteczny i podlegałby odrzuceniu. Niedopuszczalne jest również żądanie przywrócenia terminu do złożenia takiego wniosku.