II SA/Gl 452/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu skróconego aktu urodzenia postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast w § 2 cytowany przepis przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi innemu podmiotowi, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie skargę na decyzję Wojewody [...] wniósł Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w T. Skargę tę należy uznać za niedopuszczalną i jako taka podlega ona odrzuceniu. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.) kierownik urzędu stanu cywilnego jest powołany do dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 przywołanej ustawy, czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego dokonuje się w formie aktu stanu cywilnego, decyzji oraz postanowień. W niniejszej sprawie decyzja wydana przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w T. została poddana kontroli odwoławczej przez organ wyższej instancji – Wojewodę [...], w wyniku czego została uchylona, a organ odwoławczy orzekł co do istoty sprawy. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego jest organem I instancji w sprawach dotyczących aktów stanu cywilnego. Oznacza to, że nie można przypisać mu interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji organu odwoławczego. Decyzja ta w żaden sposób nie wpływa bowiem na jego prawa lub obowiązki wynikające z konkretnej normy prawa materialnego. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie panuje jednolity pogląd, iż organ pierwszej instancji nie posiada legitymacji skargowej w zaskarżeniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego (por. np. G. Radecki [w:] G. Radecki, R. Mikosz, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 110 i tam przywołane orzecznictwo). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.