II SA/Gl 452/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. H. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 stycznia 2025 r. nr 010070/680/5133/2023 (post. [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. D. H. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) z dnia 27 stycznia 2025 r. o numerze wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lutego 2023 r. nr 010070/680/5133/2023 odmawiającej przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko J. H. Postanowieniem z dnia 26 marca 2025 r. organ działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2024 poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) uchylił wskazane wyżej postanowienie Prezesa ZUS z 27 stycznia 2025 r. i umorzył postępowanie odwoławcze. Ze skierowanego do tutejszego Sądu pisma organu z 14 maja 2025 r. wynika, że skarżący nie wniósł skargi na postanowienie wydane w trybie autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Prezes ZUS w wymaganym przez ustawę terminie uczynił zadość żądaniu skarżącego i uchylił akt stanowiący przedmiot skargi. Przywołane postanowienie z dnia 26 marca 2025 r. nie zostało przy tym zakwestionowane. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.