II SA/Gl 455/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta C. z dnia [...]r. nr [...] mocą której cofnięto Z. W. uprawnienie do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B, C. W skardze Z. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż zawodowo zajmuje się sprawowaniem funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego w trakcie realizacji inwestycji budowlanych. Zajęcie to stanowi jego jedyne źródło dochodu i wymaga od niego ogromnej mobilności i dyspozycyjności ze względu na znaczne odległości pomiędzy budowami. Skarżący wskazywał, że pozbawienie go prawa jazdy pozbawia jego i jego rodzinę źródła zarobkowania, a także naraża go zarówno na zerwanie umów jak i związaną z tym odpowiedzialność odszkodowawczą. Z. W. podnosił również, że rzetelne wykonywanie powierzonych mu obowiązków niejednokrotnie przeciwdziałało wypadkom w pracy, stąd też pozbawienie go możliwości kontroli nad bezpieczną realizacją inwestycji w konsekwencji może stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia wielu osób, a także wywoływać szkody majątkowe. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, jak również tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie Sądu, wykonanie decyzji administracyjnej, polegające na odebraniu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii B, C, nie stanowi zagrożenia dla jego egzystencji i funkcjonowania. Skarżący nie wykazał, aby wykonywanie nadzoru inwestorskiego było niemożliwe bez użycia pojazdu samochodowego, którym dodatkowo musiałby on osobiście kierować. Skarżący może korzystać z innych środków transportu, może także zatrudnić kierowcę. Niewątpliwie z uwagi na cofnięcie prawa jazdy, działalność skarżącego będzie utrudniona, czy nawet będzie musiała zostać ograniczona, jednak powyższa okoliczność nie przesądza o spełnieniu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w sytuacji, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a nie tylko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody ( vide: post. NSA z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt II OZ 1386/07). Dodatkowo należy zaznaczyć, że zasadniczym celem cofnięcia skarżącemu uprawnień jest wyeliminowanie go jako uczestnika ruchu drogowego stwarzającego potencjalne zagrożenie w ruchu, a przez to ochrona pozostałych użytkowników drogi. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji jakkolwiek formalnie w świetle art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dopuszczalne, powinno być zatem uzasadnione zdaniem Sądu wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 omawianej ustawy wniosek skarżącego podlegał oddaleniu.