II SA/Gl 456/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę na skutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem dnia [...] r. G. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. i A. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego na działce nr [...] położonej w R. przy ul. [...]. Jednocześnie w piśmie tym skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w sprawie istnieje realne zagrożenie, że wykonanie decyzji doprowadzić może do wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wzniesienie obiektu może pozbawić pomieszczenia mieszkalne skarżącego wystarczającego dostępu do oświetlenia naturalnego, nadto może nadmiernie ograniczyć jego prawo do zabudowy, co w razie zrealizowania inwestycji, w sytuacji gdy możliwe jest wzruszenie decyzji przez sąd, będzie trudne do odwrócenia. Organ odwoławczy mimo takiej możliwości nie ustosunkował się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. W świetle cytowanego przepisu nie budzi wątpliwości, że zasadą jest że zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną przemawiające za tym, wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególne okoliczności. Sąd stwierdza, iż w rozpatrywanej sprawie nie można się dopatrzyć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Należy w tym miejscu podkreślić, że złożony przez skarżącego wniosek nie wskazuje żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący stwierdził bowiem jedynie, że wzniesienie obiektu może pozbawić jego pomieszczenia mieszkalne wystarczającego dostępu do oświetlenia naturalnego, nadto może nadmiernie ograniczyć jego prawo do zabudowy. Przekonanie to nie może jednak stanowić okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji, ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez stronę skarżącą, a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nawet bowiem hipotetyczna konieczność, w razie uchylenia pozwolenia na budowę, rozebrania obiektu nie wiąże się z żadną szkodą po stronie skarżącego G. K., albowiem obowiązek ten będzie obciążał inwestorów K. i A. G.. W myśl bowiem utrwalonego w tej mierze orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek ewentualnej rozbiórki i przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. np postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08 - niepubl.) Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a to wobec braku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.