II SA/Gl 457/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., Z. M., K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie dokonania oceny stanu technicznego obiektu na skutek wniesienia przez skarżącą A. M. sprzeciwu od zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 24 grudnia 2007 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania p o s t a n a w i a pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W pismach z dnia [...] r. skarżąca A. M. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 listopada 2007 r. skarżąca zobowiązana została do wypełnienia przesłanego jej urzędowego formularza druku PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Przedmiotową przesyłkę Sądu, wobec niezastania A. M. awizowano dwukrotnie (pierwsze awizo w dniu 22 listopada 2007 r., powtórne w dniu 30 listopada 2007 r.), umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczenia korespondencji. Jednakże pomimo upływu terminu do odbioru korespondencji nie została ona podjęta. Wobec powyższego należało uznać, że doręczenie nastąpiło z dniem 7 grudnia 2007 r., a zatem zakreślony termin do nadesłania urzędowego formularza PPF upłynął w dniu 14 grudnia 2007 r. Wobec nie złożenia wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 24 grudnia 2007 r. w oparciu o treść art. 258 § 1 i 2 pkt 6 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis tego rozstrzygnięcia wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, skarżąca odebrała w placówce pocztowej nr [...] w L. w dniu 10 stycznia 2007 r. Od powyższego w ustawowym terminie wnioskodawczyni wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 zd. 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zatem niezachowanie powyższego wymogu uniemożliwia merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania. Zgodnie natomiast z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie przesyłka Sądu, mimo jej złożenia w placówce pocztowej i umieszczenia o tym zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji, nie została podjęta przez skarżącą. Wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy, pismo takie po uprzednim zawiadomieniu - które umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe - składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Stosownie zatem do treści powołanego przepisu należało uznać, iż w niniejszej sprawie wysłane pisma zostały skarżącej skutecznie doręczone, a wyznaczony termin bezskutecznie upłynął w dniu 27 listopada 2007 r. Uwzględniając przytoczoną argumentację, skoro pomimo skutecznego doręczenia skarżącej wezwania wraz z urzędowym formularzem druku i pouczeniem, nie złożyła ona wniosku o przyznanie prawa pomocy według przewidzianej przepisami formie, to na mocy art. 252 § 2, art. 257 i art. 260 zd. 1 p.p.s.a. należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Na marginesie jedynie zaznaczyć należy, że skarżąca pomimo wskazania w zarządzeniu referendarza o przyczynie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, także do sprzeciwu nie doręczyła urzędowego formularza wniosku.