II SA/Gl 458/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] w R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2007 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia – zgodnie z art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) ; do złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji Stowarzyszenia (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz do nadesłania trzech dodatkowych odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Dla uzupełnienia wspomnianych braków wyznaczono skarżącemu Stowarzyszeniu siedmiodniowy termin informując, że jego uchybienie będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone w dniu [...] 2007 r., a wobec tego wspomniany wyżej termin upływał z dniem [...] 2007 r. (środa). Ponieważ wskazane wyżej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, zaistniała podstawa do jej odrzucenia. W tym miejscu Sąd pragnie zauważyć, że nie jest to jedyna, jak również zasadnicza przyczyna odrzucenia skargi [...] Stowarzyszenia [...] w R.. Jednym z podstawowych czynników, warunkujących możliwość zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego jest posiadanie przez stronę zdolności procesowej. Jak wynika z treści art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność taka, to innymi słowy możliwość do podejmowania czynności w postępowaniu sądowym. Stwierdzić zatem wypada, że zdolność procesowa obejmuje swoim zakresem również wniesienie skargi. Zauważyć przy tym przyjdzie, że jej zakres jest determinowany przepisami prawa materialnego, których treść przesądza o tym, kto może być stroną postępowania administracyjnego. Co do zasady zatem, ten, kto był stroną postępowania administracyjnego może być inicjatorem postępowania sądowego. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] o pozwoleniu na budowę. Z treści art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Paro Budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) wynika, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ponadto ust. 3 przywołanego przepisu wyłącza możliwość zastosowania w tego rodzaju postępowaniu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza że nie jest w nim możliwy udział organizacji społecznej, nawet jeżeli zostałaby dopuszczona do postępowania na prawach strony. Wobec powyższego, nawet pomimo faktu, iż [...] Stowarzyszenie [...] w R. było traktowane przez organy obydwu instancji jako strona, w świetle przywołanej wyżej regulacji, nie sposób stwierdzić, że posiada ono zdolność procesową, a tym samym może skutecznie zainicjować postępowanie przed sądem administracyjnym. Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 5 i pkt. 3 oraz § 3 P.p.s.a.