II SA/Gl 460/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.B. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie: sporządzenia i wydania protokołu z wyniku czynności wyjaśniających prawidłowość wykonania prac geodezyjnych związanych z rozgraniczeniem nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. M.B. wniósł skargę na odpowiedź udzieloną mu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. ( dalej [...]WINGiK) w piśmie z dnia [...]r., Nr [...]. W zaskarżonym akcie [...]WINGiK odniósł do złożonego przez skarżącego wniosku z dnia [...]r., w którym domagał się on wydania protokołu z wyników czynności wyjaśniająco-kontrolnych. W przedmiotowym piśmie organ poinformował skarżącego, że z przeprowadzanych czynności sprawdzająco-kontrolnych nie został sporządzony protokół z uwagi na to, iż czynności sprawdzająco-kontrolne były prowadzone w trybie art. 7a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) i miały na celu sprawdzenie prawidłowości wykonania przez wnioskodawcę, będącego uprawnionym geodetą, prac geodezyjnych związanych z rozgraniczeniem nieruchomości nr 1 i nr 2 położonych w obrębie B. (KERG; [...]). W ramach tych czynności organ sprawdził czy przedmiotowa praca geodezyjna była prowadzona w oparciu o prawidłowe zgłoszenie oraz czy wykonawca zawiadomił strony zmianach dotyczących zakresu, rodzaju i terminu zakończenia prac. Sprawdzenia tego [...]WINGiK dokonał w oparciu o dokumentację przekazaną mu przez Urząd Miejski w G. i po zapoznaniu się z nią nie stwierdził uchybień w stosowaniu przepisów ustawy przez wykonawcę prac. Jednocześnie wyjaśnił, że nie oceniał dokumentacji z przeprowadzonego rozgraniczenia, bowiem operat taki nie został złożony do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a termin zakończenia prac jeszcze nie upłynął. Dodać należy, że wniosek skarżącego z dnia [...] r. został poprzedzony wymianą szeregu pism między skarżącym, a organem. Początek tej wymiany korespondencji dała skarga strony postępowania rozgraniczeniowego L.W. na geodetę M. B. Dodać należy, że w przekazanych Sądowi aktach sprawy znajdują się dwie identycznej treści skargi z dnia [...]r. na [...]WINGiK wniesione przez M. B. do Wojewody [...] i Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego, które to skargi zostały przekazane w trybie art. 231 k.p.a. Głównemu Geodecie Kraju. W aktach znajduje się także odpowiedź na tę skargę udzielona zainteresowanemu przez Głównego Geodetę Kraju. W odpowiedzi na pismo z dnia [...] r. M.B. wezwał ponownie [...]WINGiK do wydania mu protokołu "z wyników wykonanych czynności wyjaśniająco-kontrolnych w zakresie prawidłowości wykonania prac geodezyjnych związanych z rozgraniczeniem nieruchomości". Wskazał, że protokół ten zostanie włączony do dokumentacji rozgraniczenia nieruchomości i przekazany Prezydentowi Miasta G. celem wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Autor wniosku podkreślił, że należy go potraktować, jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dodając, iż obowiązek sporządzenia i wydania przedmiotowego protokołu wynika z § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2001 r. w sprawie kontroli urzędów, instytucji publicznych i przedsiębiorców w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących geodezji i kartografii ( Dz. U. Nr 101, poz. 1090 – dalej zwanego rozporządzeniem RM). Odpowiadając na wniesioną skargę [...]WINGiK wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ podał, że po wpłynięciu skargi L. W. wszczął postępowania wyjaśniająco – kontrolnego o czym powiadomił wnoszącego skargę, geodetę M. B., a także Geodetę Miejskiego w G. Po zakończeniu tych czynności pismem z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi L. i W. informując go, że nie stwierdził uchybień w działaniach geodety w zakresie stosowania przepisów prawa geodezyjnego. [...]WINGiK poinformował także autora skargi, że nie jest władny do przeprowadzenia kontroli dokumentacji, bowiem nie została ona złożona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego i w pierwszej kolejności winien dokonać jej oceny organ prowadzący postępowanie o rozgraniczenie. Pismem z dnia [...]r. organ poinformował M. B. o zakończeniu czynności wyjaśniająco-kontrolnych. W dalszej części odpowiedzi na skargę [...]WINGiK zrelacjonował szczegółowo wymianę korespondencji ze skarżącym M.B., który wpierw domagał się wydania decyzji kończącej postępowanie wyjaśniająco-kontrolne, a następnie dwukrotnie domagał się wydania mu protokołu z przeprowadzonych czynności kontrolnych. Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sformułowane w piśmie z dnia [...]r., w którym skarżący powołał się na § 13 rozporządzenia RM organ poinformował go, że przepis ten odnosi się do m.in. .kontroli przedsiębiorcy prowadzonej w trybie § 7 tego rozporządzenia z zastosowaniem przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447). Natomiast opisane wyżej czynności wyjaśniająco- kontrolne prowadzone były w trybie art. 7b ust. 1 pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego i dotyczyły one geodety uprawnionego, a nie przedsiębiorcy. [...]WINGiK dodał, że działania prowadzone w trybie art. 7b ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego mogą stanowić podstawę do ewentualnego wystąpienia wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem o wydanie decyzji wskazanej w art. 46 ust. 1 w/w ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwazył, co nastepuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Właściwość rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a.). Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które dotyczą aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne - pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują możliwość uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej. Zdaniem składu orzekającego pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...]r., w którym organ ten poinformował skarżącego o tym, że nie sporządzał protokołu z przeprowadzonych czynności wyjaśniających, które zostały wszczęte w związku ze skargą obywatelską wniesioną przez stronę postępowania rozgraniczeniowego nie można zaliczyć do katalogu skarg wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., ani też do grupy spraw poddanych kontroli sądowej na mocy przepisów szczególnych. Należy zauważyć, że zaskarżone pismo nie zawiera rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, a jedynie informuje zainteresowanego o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. oraz o wyniku przeprowadzonego w związku z tą skargą postępowania wyjaśniająco-kontrolnego dotyczącego zgodności z prawem działań podjętych przez uprawnionego geodetę. W orzecznictwie oraz doktrynie powszechnie podzielany jest pogląd, że skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. niezależnie od formy nadanej temu zawiadomieniu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu ( por m.in. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 26 września 2011 r., II SA/Rz 599/1, [w:] Lex 1102187, czy postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04 [w:] Lex 165916). W ocenie Sądu brak jest także podstaw prawnych do uznania za dopuszczalną skargę kwestionującą pisemne stanowisko organu co do sposobu przedstawienia wyników czynności wyjaśniająco-kontrolnych przeprowadzonych w związku ze skargą obywatelską wniesioną w trybie art. 227 k.p.a. Niedopuszczalna jest również skarga na sposób przedstawienia wyników kontroli przestrzegania i stosowania przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przeprowadzonej w trybie art. 7b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 42 ust. 3tej ustawy, czy też zarzucająca organowi bezczynność w związku z niesporzadzeniem protokołu z takich czynności. Z woli ustawodawcy kontroli sądowoadministracyjnej podlegają bowiem w tym zakresie decyzje Głównego Geodety Kraju, o jakich mowa w art. 46 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, stosujące środki wskazane w ust. 1 tego artykułu . Dodać należy, że środki te są stosowane na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wobec osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji, w przypadkach, gdy dopuściły się one naruszenia przepisu art. 42 ust. 3 tej ustawy. Zatem dopiero w ramach tego postępowania podnoszone mogą zarzuty dotyczące sposobu przeprowadzenia kontroli prowadzonej w trybie art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy, czy też prawidłowości udokumentowania wyników takiej kontroli. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.