II SA/Gl 460/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. oraz W. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. H. i W. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą skarżącym wykonanie określonych robót budowlanych na ścianie zachodniej budynku mieszkalnego jednorodzinnego na posesji przy ul. [...] w C. polegających na zamurowaniu otworu wentylacyjnego oraz demontażu ocieplenia wykonanego ze styropianu. W piśmie procesowym z dnia 14 kwietnia 2015 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi im znaczną szkodę i spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, że skarżących nie stać na wykonanie demontażu ocieplenia budynku, ponieważ skarżąca pobiera świadczenie emerytalne, a skarżący nie posiada zatrudnienia ani dochodów finansowych. Wskazano, że pozbawienie ocieplenia ściany doprowadzi do przenikania zimna do pomieszczeń mieszkalnych, zwiększy się koszt ogrzewania i emisja spalin CO2. Ponadto w przypadku rozbiórki nie będzie można odzyskać materiałów użytych do ocieplenia, ponieważ ulegną one całkowitemu zniszczeniu, w ścianach pozostaną otwory po zastosowanych kołkach do płyt styropianowych i ubytki po usunięciu kleju, dodatkowo trzeba będzie wykonać nowe obróbki blacharskie. Ponowne wykonanie ocieplenia wiązać się będzie z zakupem nowych materiałów i koniecznością poniesienia kosztów robocizny. Uczestnik postępowania R. K. w piśmie z dnia 14 lipca 2015 r. ustosunkowując się do złożonego wniosku oraz zarzutów podniesionych w skardze stwierdził, że ocieplenie budynku było samowolą budowlaną wykonaną przez skarżących w 2004 r., a skarżący nie posiadają uprawnień i wiedzy do wykonywania tego typu robót. Podniósł, że wykonane ocieplenie nie posiada wyprawy zewnętrznej, która chroniłaby styropian przed zawilgoceniem i wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Już bowiem samo wykonanie demontażu ocieplenia, zgodnie z nakazem wynikającym z zaskarżonej decyzji, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki oraz rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielom obiektu, gdyż niewątpliwie prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Na marginesie warto nadmienić, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi. Ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.