II SA/Gl 461/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania, w wyniku wznowienia postępowania, nowej decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy W skardze z dnia 29 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącego zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymagane jest złożenie tego rodzaju wniosku w przewidzianej przepisami formie, skarżący zobligowany został do nadesłania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po jego nadesłaniu do Sądu ustalono, że skarżący otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 409 zł, natomiast jego małżonka wynagrodzenie za pracę w kwocie 2200 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca powołał się na zły stan zdrowia oraz wskazał, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, środków pieniężnych, papierów wartościowych ani też innych przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego nadesłane zostały zeznania podatkowe wnioskodawcy i jego małżonki za 2011 r. kopia umowy najmu lokalu mieszkalnego o pow. 32,30 m2 w którym wnioskodawca zamieszkuje wraz z żoną oraz kopie faktur na zakup lekarstw. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej strony, dokonana w oparciu o treść nadesłanego formularza a także dokumenty nadesłane na wezwanie referendarza sądowego pozwoliła stwierdzić, że skarżący nie jest osobą, której sytuacja materialna uniemożliwiałaby poniesienie wydatków związanych z kosztami sądowymi. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że nie ulega wątpliwości, że źródłem dochodu J. G. jest wyłącznie uzyskiwane przezeń świadczenie rentowe w wysokości 409,51 zł. Należy jednak pamiętać, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze swoją małżonka, która uzyskuje dochód 2200 zł netto miesięcznie. Oceny tej sytuacji nie zmienia również fakt, że skarżący znajduje się w rozdzielności majątkowej ze swoją żoną. Trzeba bowiem wyraźnie podkreślić, że nawet razie ustanowienia rozdzielności majątkowej, małżonkowie nadal obowiązani są do zaspokajania potrzeb rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn. akt I GZ 262/10 - Lex nr 741256), a wobec tego małżonka J. G. jest w stanie udzielić mu wsparcia finansowego w związku z koniecznością poniesienia kosztów sądowych. Wobec tego łączny dochód w jego rodzinie kształtuje się na poziomie około 2600 zł. Nawet uwzględniając konieczność dokonywania wydatków na zakup lekarstw (w kwocie 150 zł miesięcznie) oraz opłaty związane z utrzymaniem się (czynsz, opłaty za media) do dyspozycji strony pozostają środki z których będzie wstanie ponieść koszty postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.