II SA/Gl 464/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem dnia [...] r. R. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W piśmie tym skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że jej wykonanie spowoduje znaczącą szkodę. Uiszczenie ustalonej w zaskarżonej decyzji kwoty jednorazowej opłaty planistycznej doprowadzi do pogorszenia sytuacji majątkowej skarżącego, co będzie skutkować brakiem możliwości zaspokajania potrzeb jego rodziny i pogorszeniem stanu zdrowia jej członków. Następnie wnioskodawca poinformował, że obecnie, z uwagi na drożejące kredyty w walucie obcej pogorszyła się jego sytuacja finansowa. Skarżący wskazał, że posiada dwa kredyty we frankach szwajcarskich – mieszkaniowy i gotówkowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], ustosunkowując się do powyższego wniosku odmówiło wstrzymania wykonania własnej decyzji, wskazując .w uzasadnieniu, że podnoszony we wniosku argument dotyczący zaciągniętych kredytów walutowych nie jest dla organu przekonywający. Kolegium wskazywało również, że z aktu notarialnego z dnia [...] r. Repertorium [...] nr [...] wynika, że wnioskodawca był pouczony o ewentualnym obciążeniu nieruchomości obowiązkiem zapłaty jednorazowej opłaty planistycznej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tej ustawy stanowi, że wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym – odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż warunkiem uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W złożonym wniosku strona skarżąca powołała się na przesłankę wyrządzenia znacznej szkody. Argumentacja skarżącego sprowadzała się jednak jedynie do ogólnego stwierdzenia, iż zapłata określonej w decyzji kwoty doprowadzi do pogorszenia jego sytuacji majątkowej, co w konsekwencji doprowadzić może do pogorszenia stanu zdrowia członków jego rodziny, nadto skarżący wskazywał, że jego sytuacja finansowa już jest ciężka z uwagi na konieczność spłaty drożejących kredytów walutowych. W ocenie Sądu tego rodzaju uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest zbyt lakoniczne i przez to niewystarczające. W tej kwestii bowiem, strona winna była wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniono. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.