II SA/Gl 464/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant St. sekr. Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R.D. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] Nr [...], którą to decyzją ustalono jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowaną uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] (uchwała Nr [...]), w wysokości [...] zł dla skarżącego – właściciela zbywajacego tę nieruchomość, oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], km. [...], obręb B. o powierzchni [...] ha, położoną w R. przy ulicy [...]. Dla nieruchomości tej przed uchwaleniem planu miejscowego, nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 31 grudnia 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z dniem 31 grudnia 2003 r. dotychczasowy plan, wprowadzony uchwałą Rady Miasta R. Nr [...] z dnia [...], utracił ważność. Według ustaleń tego planu działka skarżącego znajdowała się w terenie oznaczonym symbolem K 5MJ – co oznaczało tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W toku postępowania administracyjnego ta okoliczność nie była brana pod uwagę przez organy, a przygotowany w sprawie operat szacunkowy określający wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości, dla ustalenia jej wartości przed uchwaleniem obowiązującego obecnie planu zagospodarowania przestrzennego, przyjął faktyczny sposób jej zagospodarowania na podstawie wypisu z rejestru gruntow i oględzin terenu. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 778/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne odnośnie zgodności art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi się do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r., który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy (sygn. akt P 58/08). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 wskazanej ustawy nie jest obligatoryjne i zależy od uznania sądu. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy, o zbadanie których zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej wystąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie kierując pytanie do Trybunału Konstytucyjnego. Z uwagi na fakt, iż wskazane powyżej przepisy właściwe i niezbędne są dla rozpoznania niniejszej sprawy, udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy. Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z ustawą zasadniczą i zgadza się z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym w każdej kolejnej sprawie, w której wątpliwości te się pojawią. Skoro zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy.