II SA/Gl 465/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku robót budowlanych oddala skargę. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) z [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w R. z [...] r. nr [...]. Postanowieniem tym PINB w R. uznał za nieuzasadnione zarzuty E. G. w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku nałożonego decyzją PINB w R. nr [...] z dnia [...]r., wszczętej tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...]r. Zaskarżone postanowienie ŚWINB zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją PINB w R. nr [...] z dnia [...]r., J. G. został zobowiązany do wykonania robót remontowych silosu. Zgodnie z tą decyzją silos miał zostać uszczelniony przy użyciu wskazanego środka oraz pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane. W wyniku przeprowadzonej kontroli w dniach [...] r. oraz [...] r. stwierdzono, że decyzja nie została wykonana przez zobowiązanego w całości. Nie doszło do wytynkowania jednej z komór zasypowych oraz do uszczelnienia całego silosu mieszanką Hydrostop. Nie wszczęto jednak postępowania egzekucyjnego w tej sprawie ze względy na to, że silos nie był użytkowany przez właściciela. W dniu [...]r. przeprowadzono kolejną kontrolę, w trakcie której J. G. stwierdził, iż decyzję wykonano w całości pod nadzorem osoby uprawnionej. Wezwany do okazania oświadczenia osoby nadzorującej te prace, oświadczenia takiego nie przedłożył. Uznano zatem, że decyzja nie została wykonana. Obecnie właścicielką działki i obiektu objętego decyzją PINB w R. z [...] r. jest E. G., córka J. G. Wobec tej osoby, jako następcy poprzedniego właściciela, wszczęto postępowanie egzekucyjne, wystawiając w dniu [...] r. tytuł wykonawczy. Postanowieniem z dnia [...] r. nałożono na E. G. karę grzywny w celu przymuszenia. Strona pismem z dnia [...] r. wniosła zarzuty do prowadzonego postępowania wskazując m.in. na błąd co do osoby zobowiązanej, wykonanie obowiązku nałożonego decyzją PINB oraz zastosowanie zbył uciążliwego środka egzekucyjnego. Zarzuty zostały uznane za nieuzasadnione postanowieniem PINB w R. nr [...] z [...] r. Zażalenie na to postanowienie, jak i na postanowienie o nałożeniu kary grzywny zostały rozpatrzone przez ŚWINB w Katowicach odpowiednio postanowieniem nr [...] (zarzuty) oraz nr [...] (grzywna) z dnia [...]r. W uzasadnieniu pierwszego z nich wskazano, że tytuł wykonawczy, stanowiący podstawę działań egzekucyjnych, zawierał błąd co do osoby zobowiązanego. Błąd ten uniemożliwiał kontynuację egzekucji, w związku z czym postępowanie umorzono. Na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] r., wszczęto wobec E. G. ponownie postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania obowiązku nałożonego decyzją PINB w R. z dnia [...]r. Pismem z dnia [...] r. wniosła ona zarzuty o treści analogicznej jak wcześniej, które zostały uznane za nieuzasadnione postanowieniem PINB w R. nr [...] z [...]r. Postanowienie to, w wyniku zażalenia E. G., uchylił ŚWINB w Katowicach postanowieniem nr [...]r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w celu uzupełnienia zebranego materiału dowodowego należałoby dokonać przesłuchania inż. J. K. na okoliczność ewentualnego potwierdzenia oświadczenia J. G., jakoby prace wynikające z decyzji były przez niego nadzorowane. W wyniku ponownie prowadzonego postępowania ustalono, że remont silosu nie był prowadzony pod nadzorem osoby uprawnionej. Wskazuje to na fakt, że roboty nie zostały wykonane zgodnie z decyzją PINB w R. z dnia [...]r. Z tego powodu zarzuty uznano za nieuzasadnione postanowieniem PINB w R. nr [...] z dnia [...]r. W zażaleniu na to postanowienie E. G. wskazała, że naruszono przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności poprzez nieuwzględnienie okoliczności wykonania w całości lub w części obowiązku wynikającego z tytułu egzekucyjnego. Zarzuciła również zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oraz prowadzenie egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy sprzeczny z decyzją PINB w R. nr [...] z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] ŚWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB w R. nr [...] z dnia [...]r. W uzasadnieniu organ zażaleniowy podał, że ponownie rozpatrując sprawę przeprowadził dowód z zeznań J. K. Z przesłuchania wynika, że nie uczestniczył on w wykonywaniu robót remontowych przy przedmiotowym silosie, jak również nie został wezwany do odbioru jakiegokolwiek robót, jak i do odbioru końcowego. W tej sytuacji za pozbawiony podstaw uznano zarzut wykonania w całości obowiązku, podobnie jak i zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. W skardze. na to postanowienie z dnia 20 kwietnia 2017 r, pełnomocnik E. G. zarzucił naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. W jego ocenie, wbrew wymogom wynikającym z powołanych przepisów w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia ŚWINB nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Nie wyjaśnił także podstawy prawnej orzeczenia. Wskazał ponadto na sprzeczność uzasadnienia z rozstrzygnięciem w związku z tym, że utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie, przy jednoczesnym ustaleniu przez organ odwoławczy, iż zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania. W odpowiedzi na skargę z dnia 19.05.2017 r. ŚWINB wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż PINB w R. wyczerpująco udokumentował fakt niewykonania obowiązku nałożony decyzją tego organu z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że postanowienia organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do ich wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.). W szczególności brak jest podstaw, że zostały one podjęte w naruszeniem przepisów powołanych w skardze. Zasadniczy zarzut podnoszony w skardze, jak wynika z jej uzasadnienia, dotyczy w istocie rzeczy tego, że organ II instancji dostrzegając fakt podjęcia kwestionowanego postanowienia mimo niewyjaśnienia okoliczności mającej istotny wpływ na rozstrzygnięcie, akt ten utrzymał w mocy. Okoliczność ta dotyczy wykonania (niewykonania) przez skarżącą obowiązku, wynikającego z decyzji PINB z [...] r., a polegającego na uszczelnieniu silosu środkiem "Hydrostop". Stanowisko takie pełnomocnik skarżącej wywodzi z treści uzasadnienia postanowienia, a w zasadzie z tej jego części, która została zawarta na s. 5, wers 1-19. Nie dostrzega jednakowoż, że rozważania zawarte w tym fragmencie uzasadnienia odnoszą się do wydanego wcześniej w tej samej sprawie postanowienia ŚWINB z dnia [...] r., uchylającego postanowienie PINB w R. z dnia [...] r., z tego właśnie powodu, że wskazana wyżej kwestia nie została wyjaśniona. Natomiast w kolejnym fragmencie uzasadnienia obecnie skarżonego postanowienia ŚWINB, znajdującego się na tejże stronie 5 poniżej tego fragmentu, organ II instancji wyraźnie wskazuje na to, że okoliczność ta w ponownym postępowaniu PINB została wyjaśniona, jak również opisuje czynności prowadzące do takiej konkluzji. Stwierdza w szczególności, że osoba wskazywana przez skarżącą, która miała nadzorować wykonanie obowiązków wynikających z decyzji PINB w R. z [...] r., składając zeznania pod rygorem odpowiedzialności karnej, tego nie potwierdziła. Wyjaśnienie złożone przez tę osobę stanowiło podstawę do przyjęcia tezy o niewykonaniu jednego z obowiązków wynikających z ww. decyzji, jakim było uszczelnienie silosu środkiem "Hydrostop". Nie zachodzi zatem sprzeczność między rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, a treścią uzasadnienia. W ślad za tym nie znajduje uzasadnienia zarzut wykonania obowiązku przez skarżącą (art. 34 § 1 pkt. 4 u.p.e.a.). Organ II instancji dokonał również oceny pozostałych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji podnoszonych przez skarżącą, w szczególności wyjaśniając jej sytuację jako następcy prawnego po zobowiązanym J. G. (zarzut błędu co do osoby zobowiązanej – art. 34 § 1 pkt. 4 u.p.e.a.). Sąd nie dostrzega także innych naruszeń prawa materialnego i procesowego, które mogłyby mieć istotny spływ na rozstrzygnięcie. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.