II SA/Gl 472/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G na uchwałę Rady Miasta R. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Rada Miasta R. w dniu (...) r. podjęła uchwałę nr (...) w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W skardze z dnia (...) r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący K.G. zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza jednak, iż złożony przez stronę skarżącą wniosek nie zawiera żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie uchwały istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż w przypadku wykonania zaskarżonej uchwały spełnione zostaną przesłanki, o których jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi podnoszone są przede wszystkim zarzuty co do treści zaskarżonego aktu, wyjaśniając jedynie, dlaczego w przekonaniu wnioskodawcy rozstrzygnięcie Rady Miejskiej obarczone jest wadami. Brak jest natomiast uzasadnienia rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Do okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania, nie można bowiem zaliczać przeświadczenia skarżącego o ewentualnej wadliwości wskazanego rozstrzygnięcia, te bowiem zarzuty będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum. To zaś sprawia, że Sąd z urzędu zobowiązany jest rozważyć możliwość ich wystąpienia przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności sprawy. Analiza tej kwestii doprowadziła jednakże do wniosku, iż w niniejszej sprawie tego rodzaju przesłanki nie zachodzą. Należy wskazać, iż uchwała o zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego. Rola tejże uchwały sprowadza się jedynie do zainicjowania procesu planistycznego na terenie danej gminy. Zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie przyjęło się określać studium mianem aktu kierownictwa wewnętrznego, czy też aktu gminnej polityki planistycznej. To oznacza, iż postanowienia studium mają charakter nienormatywny, są bowiem kierowane do organów gminy i bezpośrednio nie kształtują sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2000 r., II SA 2437/99, LEX 55333). Mając powyższe na uwadze fakt uchwalenia takiej uchwały w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wobec podmiotów tych nie może rodzić bezpośredniego zagrożenia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.