II SA/Gl 472/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę 400 zł (czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 marca 2014 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w C. uwzględniło skargę w całości, uchylając zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W piśmie z dnia 14 maja 2014 r. organ odwoławczy poinformował Sąd, że na decyzję wydaną w trybie autokontroli nie wpłynęła skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1, art. 209 i art. 210 § 2 p.p.s.a. należało zasądzić z urzędu od organu, którego decyzję zaskarżono, na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego, których wysokość sprowadza się do uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi.