II SA/Gl 475/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i E. K. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 maja 2011 r. A. K. oraz E. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Organ ten uznawszy, że skarga dotyczy wydanej przez Prezydenta Miasta C. decyzji z dnia [...]r., nr [...], na mocy której odebrano czasowo psa właścicielowi – A. K. - umieszczając go jednocześnie w ośrodku prowadzonym przez Fundację S.O.S. dla Zwierząt w C., pismem z dnia 23 maja 2011 r. przekazał skargę Prezydentowi Miasta C. w celu udzielenia odpowiedzi i przesłania akt administracyjnych sprawy do tutejszego Sądu. Wobec braku jednoznacznego oznaczenia przedmiotu skargi zarówno w piśmie z dnia 11 maja 2011 r., jak i dołączonych do niego dokumentach, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2011 r., strona skarżąca została wezwana do sprecyzowania - w terminie 7 dniu - treści skargi, w szczególności do dokładnego wskazania jej przedmiotu pod rygorem przyjęcia, że E. K. i A. K. wnieśli skargę na wyżej wymienioną decyzję Prezydenta Miasta C. Ponadto w związku z brakiem podpisu pod skargą A. K., a wymieniem jego nazwiska w nagłówku skargi, został on wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2011 r. oboje skarżący złożyli oświadczenie, że przedmiotem skargi jest "decyzja Prezydenta Miasta C., który skierował naszego psa do fundacji SOS Pomoc dla Zwierząt C. [...]". Oświadczenie to zostało następnie powtórzone przez A. K., który w wyznaczonym terminie złożył pismo z dnia 2 sierpnia 2011 r. podtrzymujące skargę na tę decyzję, co zostało potraktowane przez tutejszy Sąd jako uzupełnienie braku formalnego skargi, do którego skarżący został wcześniej wezwany. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący wnieśli również odwołania od przedmiotowej decyzji (A. K. w piśmie z dnia 21 kwietnia 2011 r., natomiast E.K. – z dnia 26 kwietnia 2011 r.), które zostały odrębnie rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należałoby więc wystąpić do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., co skarżący zresztą uczynili. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że przed organem drugiej instancji toczyło się postępowanie w sprawie odwołań A. K. i E. K. od decyzji będącej przedmiotem skargi. Postępowanie to zakończone zostało w stosunku do A. K. decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta C., natomiast rozpatrując odwołanie E. K. organ postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność jej odwołania od przedmiotowej decyzji. Z uwagi na fakt, ze skarżący wyraźnie wskazali, że ich zamiarem jest zaskarżenie decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...], postępowanie sądowoadministracyjne – zdaniem Sądu – powinno zostać ograniczone do rozparzenia skargi właśnie na to rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu przez organ administracyjny, który za każdym razem winem wydać stosowne rozstrzygnięcie. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ I instancji, nawet w przypadku skorzystania z przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji skarga A. K. i E. K. musi zostać odrzucona. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta C. został uchylona przez organ odwoławczy na skutek odwołania wniesionego przez A. K., a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Oznacza to, że zostanie wydane nowe rozstrzygnięcie w tej sprawie, co do którego stronom postępowania będą przysługiwały środki odwoławcze wskazane w KPA, a następnie - po wyczerpaniu trybu administracyjnego – skarga do właściwego sądu administracyjnego. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.