II SA/Gl 477/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu W druku formularza PPF skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu ze względu na trudną sytuację materialną. Z danych zawartych w druku formularza oraz z dokumentów nadesłanych do Sadu w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu o pow. [...] m2 utrzymując się z wynagrodzenia w kwocie [...] zł miesięcznie (vide zaświadczenie wystawione przez pracodawcę skarżącej). W. P. nie posiada żadnych zasobów pieniężnych zgromadzonych na lokatach lub rachunkach bankowych, nie jest również właścicielką żadnych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jej miesięczne wydatki pochłaniają znakomitą część dochodu skarżącej, a należą do nich: - koszty wykupu lekarstw – około [...] zł miesięcznie (co wynika z nadesłanych kserokopii faktur), - czynsz za mieszkanie w kwocie [...] zł miesięcznie, - opłaty za energię elektryczną – około [...] zł miesięcznie - opłata za gaz – około [...] zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Analiza okoliczności dotyczących stanu majątkowego W. P. pozwoliła stwierdzić, iż jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu zasługiwał na uwzględnienie w całości. Wziąwszy bowiem pod uwagę wysokość jej dochodu w zestawieniu z niezbędnymi wydatkami niepodobna przyjąć, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy mógłby być oddalony. Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Skarżąca utrzymuje się z bardzo skromnego wynagrodzenia, którego znaczna część jest pochłaniania przez niezbędne wydatki (czynsz, opłaty za media, koszty wykupu niezbędnych lekarstw). Do jej dyspozycji, po ich odjęciu pozostaje kwota około [...] zł miesięcznie, która pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że skarżąca będzie w stanie ponieść koszty postępowania sądowego jak również opłacić wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie całkowitym służy zaś zagwarantowaniu drogi do sadu osobom w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Wskazane wyżej okoliczności pozwalają stwierdzić, że do takich osób zalicza się W. P., a wobec tego , w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.