II SA/Gl 479/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata dla skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, U.N. nadała do Sądu pismo procesowe datowane na [...] r., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną i życiową. Ponieważ wniosek skarżącej nie został wyrażony w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] r. wezwano ją do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. U. N. nadesłała rzeczony formularz w dniu [...] r. precyzując, iż zakres jej żądania obejmuje nie tylko zwolnienie od kosztów sądowych, lecz nadto także ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu podkreśliła, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotną córką i jedynym źródłem utrzymania jest dla nich jej emerytura w kwocie brutto 1.230,89 zł (netto 1.040,11 zł). Wskazała również na okoliczność ponoszenia znacznych kosztów utrzymania z tytułu opłat stałych (czynsz i tzw. media) wynoszących około 700 zł oraz wydatków na zakup leków, w kwocie 250 zł miesięcznie. Równocześnie strona zadeklarowała, że jest współwłaścicielką (wraz z byłym mężem) domu o powierzchni 120 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Wraz z formularzem "PPF" skarżąca nadesłała dokumenty źródłowe potwierdzające wysokość ponoszonych kosztów utrzymania. Przedłożyła również decyzję ZUS ustalającą wysokość jej emerytury, orzeczenie zaliczające ją do znacznego stopnia niepełnosprawności, wyrok Sądu Okręgowego w G. orzekający rozwód pomiędzy nią i byłym małżonkiem, a także zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T. potwierdzające fakt, iż jej córka jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku U. N. należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli zgodnie z art. 245 §2 cytowanej regulacji, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym źródłem dochodu dla niej i dla pozostającej na jej utrzymaniu bezrobotnej córki jest emerytura w kwocie netto (do wypłaty) 1.040,11 zł (vide: nadesłana decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych). Zważywszy zatem zły stan zdrowia wnioskującej (patrz: przedłożone orzeczenie o niepełnosprawności) jak również wysokość ponoszonych przez nią kosztów bieżącego utrzymania oraz wydatków na zakup leków uznano, że nie jest ona w stanie poczynić w zasadzie żadnych oszczędności. Mając na względzie powyższe stwierdzić przyjdzie, iż skarżąca wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza jej możliwości płatnicze. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.