II SA/Gl 483/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.– K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie o wymeldowanie z naruszeniem prawa w kwestii zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 483/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą A. K. – K. od postanowienia tego Sądu z dnia 20 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji w sprawie o wymeldowanie z naruszeniem prawa. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącej w dniu [...]r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. W dniu [...]r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, które zostało przez nią sprecyzowane pismami z dnia [...] r. (data wpływu) i w konsekwencji potraktowane przez Sąd jako zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – złożyła do Sądu zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Wymóg sporządzenia zażalenia przez kwalifikowanego pełnomocnika jest natomiast warunkiem jego dopuszczalności. W tej sytuacji przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a.